Πάνε λίγες μέρες που ένα «μικρό» θαύμα συντελέστηκε με πρωταγωνίστρια εμένα και την κυρία ακριβώς πίσω μου στην ουρά για το ATM της Εθνικής Τράπεζας Κορίνθου.

Ένα μεσημέρι περιμένω τη σειρά μου για να χρησιμοποιήσω το ΑΤΜ . Την ώρα που ζητάω από το μηχάνημα να κάνω ανάληψη το ποσό των 180 ευρώ , χτυπάει το κινητό μου . Καθώς ήμουν σε αναμονή ενός σημαντικού τηλεφωνήματος απαντώ και απορροφιέμαι από τη συζήτηση με αποτέλεσμα να ολοκληρώσω τη συναλλαγή μου , να πάρω την κάρτα μου και να σηκωθώ  να φύγω  αφήνοντας τα λεφτά για τον … επόμενο ενώ εξακολουθούσα να μιλώ στο κινητό.

Πέρασαν αρκετές ώρες μέχρι να συνειδητοποιήσω την γκάφα μου. Νευρίασα με τον εαυτό μου που δεν έμεινα συγκεντρωμένη εκεί που έπρεπε την ώρα που έπρεπε και εντελώς ανεύθυνα έχασα ένα σημαντικό ποσό. Προσπαθούσα να  θυμηθώ ποιος ήταν πίσω μου στη σειρά , μήπως και από το πρόσωπό του ψυχολογούσα τη στάση που θα κρατούσε όταν θα έβρισκε τα χρήματα μου στο ΑΤΜ.

«Καλά ξέχασε τα» , είπαν όσοι τους ανέφερα το «κατόρθωμά» μου. Αποφάσισα το άλλο πρωί να πάω στο κατάστημα να τους εξηγήσω τι έγινε και να ρωτήσω αν μπορώ να κάνω κάτι. Θα ήμουν πολύ αφελής σκέφτηκα αν περιμένω να τα επιστρέψει κάποιος.

Έτσι λοιπόν , την άλλη μέρα το πρωί, κατευθυνόμενη προς την Τράπεζα χτυπάει και πάλι το κινητό . Αυτή τη φορά ένας υπάλληλος της Εθνικής με ρωτάει αν προσπάθησα χθες να κάνω κάποια συναλλαγή με την κάρτα μου στο ATM ….

Σε λίγα λεπτά βρισκόμουν απέναντί του , με την ντροπή εμφανή στο πρόσωπό μου για την απροσεξία μου ειδικά όταν έπρεπε να του διηγηθώ  όλη αυτή την ιστορία . Το συναίσθημα αυτό όμως δε κράτησε πολύ γιατί ήρθε αυτό της έκπληξης και της ευγνωμοσύνης όταν τον άκουσα να μου λέει ότι μια κυρία (η κυρία ακριβώς πίσω από μένα στη σειρά) βρήκε φυσικά τα χρήματα και αμέσως τα πήρε , μπήκε στο κατάστημα και τα παρέδωσε στον διευθυντή εξηγώντας του ότι η προηγούμενη κυρία (δηλαδή η χάρη μου) προφανώς τα ξέχασε !!!

Ναι, συμβαίνουν και εκπλήξεις στη ζωή. Εκεί που νομίζεις πως το χρήμα είναι υπεράνω όλων . Εκεί που λες σιγά μέσα στην οικονομική κρίση που έχουμε μη βρει κάποιος λεφτά και τα επιστρέψει , εκεί που αμφισβητείς τις ανθρώπινες ηθικές αξίες … συμβαίνει αυτό και δια μαγείας όλα αναιρούνται .

Και νιώθω πολύ χαρούμενη όχι τόσο επειδή δεν έχασα τα 180 ευρώ αλλά επειδή όλο αυτό ήταν μια γερή τονωτική ένεση στην καλή πίστη απέναντι στους συνανθρώπους μας.

Ο υπάλληλος της τράπεζας μου είπε δίνοντάς μου ένα χαρτάκι:

«Εδώ είναι το τηλέφωνο της κας Κατερίνας , εάν θέλετε να την ευχαριστήσετε. Και καλό θα ήταν άλλη φορά να μη μιλάτε στο κινητό την ώρα που πραγματοποιείτε συναλλαγή στο ATM».

«Έκανα αυτό που θα έκανε ο καθένας μας» , μου είπε η κα Κατερίνα με ειλικρίνεια στο τηλέφωνο και με «έστειλε» για δεύτερη φορά.

 

Νάνσυ Γιαννιδάκη