Εμπνευσμένο πράγματι  το άρθρο της εφημερίδας «ΠΡΩΙΝΗΣ» για το περιβόητο φράγμα του Ασωπού! (το σήριαλ συνεχίζεται, επεισόδιο 3956).
Γουστάρω πολύ τις ανεπανάληπτες φράσεις : «..ο υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών  επικοινώνησε  με τον άνθρωπο  που πίστεψε όσο κανείς άλλος στην αναγκαιότητα του έργου (φράγμα Ασωπού) και κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες για την πραγματοποίησή του… Σκοπός της τηλεφωνικής επικοινωνίας ήταν να τον ενημερώσει ,πρώτον απ’ όλους, πως αύριο υπογράφεται πίστωση… ύψους 252.000 ευρώ για την αποπληρωμή της μελέτης…».   

Απλά ξέχασε ο υφυπουργός να ενημερώσει τον  Υπουργό -για την  πρωτιά δεν το συζητώ- ότι δρομολογούνται όλα τόσο μεθοδικά και γρήγορα που το συγκεκριμένο ποσό αφορά αποπληρωμή ΠΡΟμελέτης που έγινε επί Νομαρχίας Άγγελου Μανωλάκη!

Και σε άλλο σημείο του ρεπορτάζ : «Το έργο του φράγματος του Ασωπού έχει μπει καθώς φαίνεται στην τελική ευθεία και κάτω από το άγρυπνο βλέμμα  του Α.Παπαληγούρα, οι διαδικασίες ολοκληρώνονται η μία πίσω από την άλλη…»

Σε ελεύθερη μετάφραση δηλαδή  οι διαδικασίες το έχουν γυρίσει στο « τραινάκι»!
Η μία πίσω από την άλλη και μάλιστα όπως λέει το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ σε γρήγορους ρυθμούς , όχι τσαφ-τσούφ και μαύρη κάπνα!
Αμ! εκείνο το άγρυπνο βλέμμα που το πας; Φανταστείτε τον Αναστάση , με εκείνο το μπιρμπιλογάλανο  μάτι, κάτι μεταξύ νύστας και ατενίσματος προς την δόξα!
Και να λοξοκοιτάει ταυτόχρονα τον Ταγαρά, μήπως τολμήσει να κοιτάξει κι αυτός το φράγμα με άγρυπνο βλέμμα. Όσο για την Αθηνά ούτε αστείο. Βλέμμα ερμητικά κλειστό προς το φράγμα, χωρίς δεύτερη κουβέντα!

Μη ξεχάσω τις «υπεράνθρωπες προσπάθειες» του Υπουργού. Ένας Αναστάσης κάτι μεταξύ ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ και ΣΠΑΙΝΤΕΡΜΑΝ ! Το πρωί έτσι για ορεκτικό φέρνει το νερό της Στυμφαλίας στην Κόρινθο, το μεσημέρι για κυρίως πιάτο φτιάχνει το φράγμα του Ασωπού , το απόγευμα ως επιδόρπιο ολοκληρώνει το λιμάνι της Κορίνθου  και κερνάει τον Αλέκο με τα μπαζώματα του Αγ.Νικολάου. Το βράδυ όλα κι όλα …ξεκουράζεται το άγρυπνο βλέμμα του Υπουργού!

Και η αποκάλυψη τώρα (πάντα κατά την εφημερίδα) : «ο άνθρωπος που πίστεψε όσο κανείς άλλος στην αναγκαιότητα του έργου»

Παραφράζοντας το γνωστό ανέκδοτο με τον βλάχο…
Ρε πατριώτη, μπας και είσαι του Παπαληγούρα;!!!

Λάκης Γιαννιδάκης
(6/3/2009)