Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας και είναι Παρασκευή. Που σημαίνει εργάσιμη άρα από νωρίς το πρωί στο πόδι.

Αναρωτιέμαι αν σήμερα που είναι η τιμητική μας πρέπει να εμφανιστώ στο γραφείο πιο περιποιημένη; Θα το προσπαθήσω …

να μην χαλάσω το χτένισμα από τους ατμούς όταν σκύψω σχεδόν ξημερώματα πάνω από την κατσαρόλα ετοιμάζοντας το φαγητό της οικογένειας

να μην βάλω βιαστικά λάθος παπούτσια για να προλάβω το κουδούνι του σχολείου

να μην χαλάσω τη διάθεσή καθώς φεύγοντας θα πέφτει το μάτι μου στη στίβα με τα ασιδέρωτα

Φτάνω στο γραφείο, φτιάχνω καφέ και παίρνω βαθιά ανάσα. Κοιτάζω το κινητό και αγνοώ όλα τα μηνύματα στο msg τύπου «Είσαι όμορφη … στείλε αυτό το μήνυμα σε άλλες 15 όμορφες …»

Πέφτω με τα μούτρα στη δουλειά, όχι παρατεταμένα, είναι και Παρασκευή βλέπεις. Θα διακόψω για μια χαλαρή σύσκεψη μεταξύ συναδέλφων αναλύοντας θέματα που αφορούν την ημέρα. Πόσο φεμινίστρια είσαι, υπάρχει ισότητα, ποιος κάνει τις δουλειές στο σπίτι, βγαίνεις μόνη σου με φίλες, ποιος επιλέγει κανάλι στην τηλεόραση και άλλα παρεμφερή ερωτήματα που μας ταλανίζουν χρόνια.

Όσο περνάει η ώρα σκέφτομαι πως με τίποτα δεν θέλω να περάσω το βράδυ σε ένα μαγαζί που το πρώτο ποτό για τις γυναίκες είναι δωρεάν. Και τι δεν θα έδινα όμως να έπινα έναν καφέ με την παιδική μου φίλη τη Μαρία που για να βρεθούμε πρέπει να ευθυγραμμιστούν οχτώ πλανήτες, να μπορεί η γιαγιά να κρατήσει το παιδί και να μην παίζει ο Ολυμπιακός.

Μου έρχονται ειδοποιήσεις στο fb για διάφορες εκδηλώσεις-ομιλίες για τη γυναίκα. Στα σαράντα μου νομίζω πως έχω πλήρη συναίσθηση τι είναι και πως είναι να είσαι γυναίκα οπότε δεν έχω διάθεση να ακούσω άλλους να μιλάνε για τα δικαιώματά, τα προτερήματα ή μειονεκτήματα  μου.

Όχι πως δε μ΄αρέσει να με επαινούν και να με καλοπιάνουν αλλά να όχι στημένα. Και για να μη φανεί ότι σνομπάρω αυτή την ημέρα, πριν γυρίσω στο σπίτι θα σταματήσω να πάρω αυτό το σοκολατένιο γλυκό που ξέρω ότι αρέσει σε όλους. Θα το τσακίσουμε παρέα στον καναπέ και θα χαμογελάω…

Έτσι είναι η γυναίκα χαίρεται περισσότερο όταν δίνει χαρά σε αυτούς που αγαπά. Γι ΄αυτό και η ζωή είναι γυναίκα.

Ίσως αργήσω λίγο να πάω για ύπνο. Εξάλλου είναι Παρασκευή…

Νάνσυ Γιαννιδάκη