Ποιος μεγαλώνει καλύτερα ένα παιδί ;

Με τις συζητήσεις αυτών των ημερών … θυμήθηκα την ανεπανάληπτη γαλλική ταινία «Το κλουβί με τις τρελές» ( La cage aux folles ) , που σκηνοθέτησε ο Édouard Molinaro το 1978. Μια καταπληκτική κωμωδία με βαθιά κοινωνικά μηνύματα. Ένα ζευγάρι ομοφυλοφίλων ζουν κανονικά σε ένα σπίτι και παράλληλα μεγαλώνουν ένα γιο από μία παλιά σχέση του ενός … Ευκαιρία να την δουν όσοι δεν την έχουν δει και να την ξαναδούμε οι υπόλοιποι .

Υπερψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία το επίμαχο άρθρο 8 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με τα μέτρα προώθησης του θεσμού για την υιοθεσία και αναδοχή, που δίνει τη δυνατότητα αναδοχής σε ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.

Όπως είχε γίνει και με το σύμφωνο συμβίωσης έτσι και στην περίπτωση της αναδοχής υπάρχουν στην κοινωνία έντονες αντιδράσεις από ανθρώπους που διαφωνούν . Μπορώ να το καταλάβω ότι δεν είναι εύκολο να αφομοιωθεί εύκολα και καθολικά η νέα αυτή αντίληψη ζωής , αν μπορώ να το χαρακτηρίσω έτσι.

Η εικόνα μαμά , μπαμπάς , παιδί ίσον οικογένεια είναι αυτή που έχουμε όλοι στο μυαλό μας και φυσικά ορθώς υπάρχει. Σε ένα ιδανικό κόσμο όπου δεν θα είχαμε πολέμους για να σκοτώνονται γονείς , δεν θα είχαμε κακοποίηση των παιδιών από τους ίδιους τους γονείς , δεν θα είχαμε τέτοια φτώχεια που να μην μπορείς να αναθρέψεις τα παιδιά σου …  και άλλα πολλά , θα σας έλεγα πως ναι δεν τίθεται καν θέμα ίσως αναδοχής.

Δυστυχώς δεν είναι έτσι. Και αυτό το επιβεβαιώνουν οι καθημερινές τραγικές ειδήσεις που ακούμε με θύματα τα παιδιά. Σκεφτείτε πόσες ακόμα τραγικές ιστορίες διαδραματίζονται και φυσικά ποτέ δεν θα μάθουμε .

Πριν λίγες μέρες στην Κόρινθο , κοντά στα Εξαμίλια συνέβη το απίστευτο γεγονός. Σύζυγος  καταδίωξε τη σύζυγο του μετά από καβγά με αποτέλεσμα να προκαλέσει αυτοκινητιστικό ατύχημα. Η σύζυγος αυτή την στιγμή με σοβαρά τραύματα νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο Κορίνθου. Με αφορμή αυτό (διαφορετικά δεν θα το μαθαίναμε ποτέ) δημοσιεύθηκε στον τύπο πως ο συγκεκριμένος σύζυγος κακοποιούσε επανειλημμένως τη σύζυγό του και τα τέσσερα παιδιά του.

Θέλετε να μου πείτε λοιπόν πως αυτό είναι ηθικό και είναι ανήθικο να δίνουμε την δυνατότητα σε έναν άνθρωπο ομοφυλόφιλο που θέλει να προσφέρει την αγάπη του σε ένα παιδί;

Υποκρισία θα έλεγα εγώ. Το παιδί θέλει αγάπη , ενδιαφέρον και φροντίδα. Και μην ακούω μερικούς που αναρωτιούνται για τα πρότυπα που δίνουμε …  Ας κοιτάξουμε πρώτα την καμπούρα την δική μας και ύστερα των άλλων.

Νάνσυ Γιαννιδάκη

 

Για να γνωρίζουμε …

Τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε στην αναδοχή; 

Η αναδοχή παιδιών είναι ένας κοινωνικός θεσµός προστασίας παιδιών ηλικίας
0 – 18 χρόνων, που εφαρµόστηκε συστηµατικά στην Κύπρο το 1956, όταν ψηφίστηκε ο Περί Παίδων Νόµος, Κεφ. 352. Ο Περί Παίδων Νόµος δίδει το δικαίωµα στο ∆ιευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευηµερίας να αναλαµβάνει τη νοµική φροντίδα παιδιών που έχουν ανάγκη φροντίδας και προστασίας, είτε µε τη συγκατάθεση των γονιών, είτε ύστερα από απόφαση του ∆ικαστηρίου.

Ο ορός «Αναδοχή» σηµαίνει να βοηθάς κάποιο άτοµο να αναπτυχθεί και να µεγαλώσει, να φροντίζεις για τις ανάγκες του, όταν οι γονείς του αδυνατούν να αναλάβουν τις γονικές τους υποχρεώσεις ή έχουν πεθάνει.

Επομένως, ανάδοχοι γονείς είναι άτοµα τα οποία προσφέρουν ένα ζεστό και ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον, όπου παρέχεται φροντίδα σε παιδιά άλλων γονιών, για ένα χρονικό διάστηµα, έναντι χρηµατικής αµοιβής. Μπορεί αυτό να διαρκέσει µερικές µέρες, µήνες ή και για χρόνια.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

logo
Live Enzyme