- Advertisement -

Πριν λίγες ημέρες ο Νίκος Σταυρέλης, επικεφαλής του συνδυασμού για το δήμο Κορινθίων «Πνοή Δημιουργίας, ανακοίνωσε το σχέδιο τους για την ανάπλαση της παραλίας Καλάμια (δείτε παρακάτω το σχετικό βίντεο).

- Advertisement -

Ο Βασίλης Αυλώνίτης με αφορμή τα παραπάνω, έγραψε ένα άρθρο που καταδεικνύει την ανάγκη της πόλης να γυρίσει πρόσωπο προς την θάλασσα με συγκροτημένο σχέδιο και όχι με μελέτες στο γόνατο.

(Και άλλο) Ένα «ξεκάρφωτο» έργο

«Η ανάδειξη του παραλιακού μετώπου της Κορίνθου στην περιοχή ΚΑΛΑΜΙΑ και η προσέλκυση επισκεπτών από την Αθήνα.» ανακοινώθηκε πρόσφατα από υποψήφια δημοτική παράταξη.

Δεν είναι η πρώτη φορά που στα προγράμματα δημοτικών παρατάξεων εμφανίζεται με την ίδια πάνω κάτω φρασεολογία η ίδια προεκλογική δέσμευση, εδώ και 20 περίπου χρόνια! Είναι πια ένα must μονότονα όμως επαναλαμβανόμενο. Είναι όμως εδώ η πρώτη φορά, που στο story προστίθενται λεπτομέρειες παρεμβάσεων, βάθος χρόνου και κστολόγιο. Αυτό που είναι δύσκολα αντιληπτό είναι το πώς χωρίς έστω ένα υποτυπώδη σχεδιασμό στις προθέσεις παρεμβάσεων υπολογίζουν το βάθος χρόνου και το κόστος τους, μετά την έκπτωση(!) μάλιστα όπως αναφέρεται.

Στο σημείο αυτό, στην υπόθεση, δύο υποθέσεις υπάρχουν. Ή η παρέμβαση έχει σχεδιαστεί και δεν παρουσιάζονται οι σχεδιασμοί (παλιά, εφαρμοσμένη και σίγουρη τακτική) ή απλά πρόκειται για ένα ακόμα ευχολόγιο με τιμές και χρόνο … στο περίπου μωρέ και βλέπουμε! Το λέμε ε δεν το κάναμε κιόλας! Άλλη μια παλιά και γνωστή τακτική.

Υπό το πρίσμα αυτό τα περί εφαρμογής του σχεδίου πόλης της περιοχής, διάνοιξη του παραλιακού πεζόδρομου μέχρι την οδό Πατρών (στο ύψος της στροφής Κοράκου φανταζόμαστε), πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, προϋπολογισμό του συνόλου των έργων και λοιπές λεπτομέρειες δεν είναι παρά αίολες αναφορές. Λόγια για υα λόγια.

Σε αυτή πόλη με ένα παραλιακό μέτωπο (για να μιλήσουμε μόνο για αυτό) που ξεκινάει από τις παρυφές του Ισθμού και φτάνει μέχρι τα Δύο Βουναλάκια (με μια μετριοπαθή οριοθέτηση) έχουν τα τελευταία χρόνια γίνει οι ακόλουθες παρεμβάσεις.

Παραλία Ποσειδωνίας / καμία παρέμβαση.
Αγ. Νικόλαος / (ημιτελής) παρέμβαση ως προέκταση του λιμανιού ή (πλέον) πιθανή μαρίνα. Λιμάνι / καμία παρέμβαση.
Παραλίες Ιερατικής έως το ύψος της Κολιάτσου / καμία παρέμβαση.
Εκβολή του Ξηριά / πεζοποδηλατογέφυρα(!).
παραλία Καλάμια / πεζόδρομος μήκους 4 οικοδομικών τετραγώνων(!).
Υπόλοιπη παραλία έως και τα Δύο Βουναλάκια / καμία παρέμβαση.

Μα, ακόμα και αν θεωρήσουμε την προτεινόμενη παρέμβαση ως καλή και ίσως και αναγκαία δεν παύει παρά να είναι μια άλλη σημειακή παρέμβαση (στο γόνατο που λέμε, ξεκάρφωτη) με καμία σχέση (σχεδιαστική, αισθητική, χρηστική κλπ) με τις προηγούμενες. Ένα άλλο κομμάτι στο πάζλ ενός παραλιακού μετώπου που χρειάζεται μελέτη από άκρη σε άκρη και συνολική διαμόρφωση ώστε η πόλη να γυρίσει πρόσωπο προς την θάλασσα.
Κρίμα για αυτή την πόλη.