Όσοι παρακολουθούν έστω και λίγο τα όσα διαδραματίζονται στα κοινά της πόλης μας τον τελευταίο καιρό μόνο περηφάνια δεν αισθάνονται. Το πράγμα έχει ξεφύγει εδώ και καιρό … τόσα στα Συμβούλια του Δήμου όσο και στα Διοικητικά Συμβούλια του Επιμελητηρίου.

Στην Κολιάτσου κάθε συμβούλιο μοιάζει με παράσταση υπόθεσης διαζυγίου , άγριου διαζυγίου . Πνευματικός και Σταυρέλης «χωρίζουν» , συγγενείς και φίλοι καλούνται να πάρουν θέση με ποιον θα είναι και τα «παιδιά» , στη συγκεκριμένη περίπτωση όλοι οι εμείς δημότες,  παρακολουθούμε αμήχανα ποιος θα αναλάβει την κηδεμονία μας. Κάτι σε «Τόλμη και Γοητεία» θα έλεγα με πολύ χαμηλό budget παραγωγής αλλά με υψηλές αμοιβές στο  βασικό cast .

Όπως είναι σύνηθες σε ένα κακό διαζύγιο βγαίνουν πολλά άπλυτα στη φόρα και ακούγονται αλληλοκατηγορίες που άλλοτε ευσταθούν και άλλοτε υπερβάλλουν .

Στην Ερμού θα μπορούσα να πω πως τα πράγματα θυμίζουν κάτι από την επίσης διάσημη σαπουνόπερα «Δυναστεία». Οι δολοπλοκίες της υψηλής κοινωνίας και το στυλ κυριαρχούν στα Διοικητικά Συμβούλια του Επιμελητηρίου  . Πλούτο, ίντριγκα ακόμα και ξύλο υπόσχονται οι παραγωγοί στα επόμενα επεισόδια – συμβούλια.   Εδώ ο αδύναμος κρίκος  είναι οι μικρές επιχειρήσεις της Κορινθίας.

 

Αποδέχομαι πως οι σαπουνόπερες έχουν μεγάλο και φανατικό κοινό. Πολλοί ζουν μέσω αυτών .

Αναγνωρίζω ότι ένα ποσοστό θεατών αδιαφορεί ή δεν τους αρέσει και απλά αλλάζει κανάλι αναζητώντας κάτι άλλο.

Θαυμάζω  αυτούς που κλείνουν την τηλεόραση και γίνονται οι ίδιοι πρωταγωνιστές της ζωής τους.

 

Θα μου πείτε δεν σέβεσαι τους θεσμούς ; Φυσικά και τους σέβομαι . Και τους τιμώ . Όταν δεν προσβάλουν όμως τις αξίες και τα ιδανικά μου. Στην περίπτωση αυτή … επαναπροσδιορίζω !

 

Νάνσυ Γιαννιδάκη