Του Βασίλη Αυλωνίτη

Η Δημοτική Αγορά, μετά, μια Αιρετικά Συμπληρωματική Πρόταση

Με την πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την Δημ.Αγορά τελικά εγκρίθηκε η ανάθεση της όποιας ¨λύσης¨ για το μέλλον της σε ένα συνδυασμό διαχείρισης ανάμεσα σε ιδιώτη επενδυτή και Δήμου-τεχνικών υπηρεσιών κλείνοντας (?) ένα πολύχρονο κύκλο διαλόγου, ¨προτάσεων¨, ¨ιδεών¨ και¨ λύσεων¨, γύρω από το αν θα γλυτώσει η Αγορά την κατεδάφιση ή στην θέση της θα κτιστεί μια νέα, αν (γίνεται και) θα αναστηλωθεί το υπάρχον κτίριο, ποιος και πως θα κάνει την αναστήλωση κλπ.
Δεν θα σταθώ εδώ.

Θα βγω έξω από το ίδιο το κτίριο της Αγοράς, στον περιβάλλοντα χώρο, που και αυτός είναι και παραμένει Αγορά. Εξ άλλου ένας από τους κύριους λόγους που απαιτούν την αξιοποίηση της Δημ.Αγοράς είναι η αναβάθμιση του συνόλου της Αγοράς και του Εμπορικού κέντρου της πόλης.
Όσο όμορφο και αν είναι ή θα είναι μετά, το ιστορικό κτίριο της Αγοράς από μόνο του δεν φτάνει για να καλύψει τις υψηλές (λόγο κρίσης) προσδοκίες του ρόλου του. Απαιτούνται και άλλες παράλληλες επεμβάσεις που θα συμπληρώσουν την εικόνα, θα ανεβάσουν το επίπεδο και θα κάνουν το τελικό αποτέλεσμα πολύ πιο θελκτικό.

Η πρώτη πρόταση-παρέμβαση που προτείνεται είναι η στέγαση στα όρια του κτιρίου της Δημ.Αγοράς όλου του πλάτους της γωνίας Κύπρου και Περιάνδρου. Με μεταλλική ανοιγόμενη στην οροφή κατασκευή θα προσφέρει σκίαση και προστασία (ακόμα και του υπάρχοντος πρασίνου) ενώ θα φαρδαίνει τα όρια της Αγοράς που θα ακουμπάει και θα αγκαλιάζει πλέον και τα απέναντι κτίρια σε ένα σύνολο. Παραδείγματα με τα θετικά τους αποτελέσματα, τέτοιων στεγασμένων αγορών έχουμε όλοι λίγο η πολύ από άλλες πόλεις και χώρες.[βλ. φώτο]
Να σημειωθεί εδώ ότι θα ήταν θετική ιδέα η προέκταση του στεγάστρου και πέραν των ορίων της Αγοράς μέχρι να συναντήσουν τις οδούς Πυλαρινού και Κολοκοτρώνη και γιατί όχι και την Κολιάτσου και Απ.Παύλου.

Η δεύτερη πρόταση-παρέμβαση αφορά την πρόσθεση χώρου πρασίνου στην Αγορά. Αν παρατηρήσουμε την δομή του οικοδομικού τετραγώνου της Αγοράς θα δούμε ότι το κέντρο του τετραγώνου είναι αδόμητο και πρακτικά ανεκμετάλλευτο. Η Δημ.Αγορά εφάπτεται αυτού του χώρου δίνοντας την δυνατότητα ο χώρος με τις κατάλληλες παρεμβάσεις να ¨προστεθεί¨ στον ζωτικό της χώρο. Οι δυσκολίες της πρότασης αυτής είναι γνωστές, είναι όμως στο χέρι της δημοτικής αρχής να αναγνωρίσει την προστιθέμενη αξία του πρασίνου στο κέντρο της πόλης , δίπλα και μέσα στην Δημ.Αγορά και να κάνει τον ανάλογο σχεδιασμό και προγραμματισμό.

Και οι δύο προτάσεις είναι μέσα σταπλαίσια των (πολιτικών και οικονομικών) δυνατοτήτων μιας απόφασης της Δημοτικής Αρχής και του Δημοτικού Συμβουλίου για την Δημ.Αγορά που αξίζει το καλύτερο από όλους μας.

 

Β.Α.