- Διαφήμιση -

Τη συνέχεια των πολιτισμών τη γνωρίζουν καλά οι αρχαιολόγοι ανασκάπτοντας το αλλεπάλληλα στρώματα στους περισσότερους τουλάχιστον χώρους βλέποντας τις εποχές να διαδέχονται η μια την άλλη, από τη νεότερη, στα πιο επιφανειακά στρώματα, έως την αρχαιότερη, στα βαθύτερα. Και ίσως ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς αρχαιολογικούς χώρους της Κρήτης που δίνει εύγλωττα αυτή την εικόνα να μην είναι άλλος από την λεγόμενη Βασιλική Έπαυλη της Αγίας Τριάδας.

Ο λόγος είναι ότι δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις για να αντιληφθεί κανείς αυτό το μωσαϊκό των εποχών προσπαθώντας να «διαβάσει» τις κατόψεις των κτηρίων της ύστερης Μινωικής εποχής και των Μυκηναϊκών που τα διαδέχτηκαν. Αρκεί να δει το μικρό αλλά επιβλητικό και γεμάτο εκπλήξεις μεσαιωνικό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου Γαλατά να δεσπόζει του αρχαιολογικού χώρου με διάσπαρτα αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη σε δεύτερη χρήση προσαρμοσμένα στο βυζαντινό κτίσμα καθώς και βενετσιάνικες προσθήκες στην αρχική μορφή της εκκλησίας.

-Ανακαλύψτε το νέο e-shop του Βιβλιοπωλείου ΚΟΥΚΙΔΑ-

Ο μονόχωρος, καμαροσκέπαστος ναός που είναι επισκέψιμος σε όσους διασχίζουν το κατώφλι του χρόνου στην Αγία Τριάδα είναι ιστορημένος με τοιχογραφίες οι οποίες χρονολογούνται στα 1302 και θεωρούνται χαρακτηριστικές της Παλαιολόγειας λεγόμενης σχολής.

Αν και η φθορά του χρόνου είναι έντονη οι παραστάσεις είναι σε μεγάλο βαθμό αναγνωρίσιμες.

Σε ορισμένες θα δείτε μάλιστα επιγραφές που έχουν χαράξει πιστοί πάνω στην αρχική παράσταση.

Ο ναός έφερε λίθινο τέμπλο από το οποίο σώζονται θραύσματα ενώ τοιχογραφημένη επιγραφή υπάρχει εσωτερικά πάνω από την είσοδο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα λίθινα αρχιτεκτονικά διακοσμητικά στοιχεία εξωτερικά του ναού καθώς και οι δυο Βενετσιάνικοι τάφοι.

Προσέξτε τις δυο ανάγλυφες φέτες… πεπονιού στην πρόσοψη του ναού και την φθαρμένη παράσταση του δικέφαλου αετού σε έναν από τους τάφους.

Και κυρίως δείτε την ιστορική συνέχεια ενός τόπου με τη διαχρονική ζωή του παρά τις καταστροφές και του γυρίσματος των καιρών…! Όσο για το προσωνύμιο Γαλατάς που συνοδεύει τον Άγιο Γεώργιο είναι κοινό σε εκκλησίες αφιερωμένες στη χάρη Του στην Κρήτη παραπέμποντας προφανώς στη συνήθεια των βοσκών να φέρνουν την ημέρα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου τα κοπάδια τους στο ναό για να ευλογηθούν αρμέγοντας τα ζώα και μοιράζοντας το γάλα στους πιστούς. Έθιμο το οποίο συνεχίζεται ακόμα σε ορισμένες περιοχές του νησιού.