Ο Κώστας Πρωτοπαπάς είναι η ζωντανή απόδειξη σε αυτό που λέμε όταν θέλεις κάτι πολύ τότε δεν έχεις παρά μία επιλογή, να το πετύχεις πέρα από δυσκολίες και θυσίες. Γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1987 και από μικρός είχε αγάπη και κλίση στη ζωγραφική . Το ταλέντο αυτό σφυρηλατήθηκε επίμονα και σκληρά, εμπλουτίστηκε με γνώσεις και εμπειρίες έτσι σήμερα ο Κώστας είναι ένας ταλαντούχος ακαδημαϊκός ζωγράφος που ζει και εργάζεται στην Βαρκελώνη.

Έχοντας πτυχίο από δυο καταξιωμένες ακαδημίες, υποτροφίες και βραβεία, η Κορινθία και η Ελλάδα εξακολουθούν να είναι ένας αφιλόξενος τόπος για την τέχνη του. Εύχομαι όχι για πολύ ακόμα και είμαι σίγουρη πως θα συμφωνήσετε 100% μαζί μου αρκεί να δείτε μερικά απ΄τα έργα του (ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ).

Επιμέλεια συνέντευξης: Νάνσυ Γιαννιδάκη

Ζωγράφος ή ντράμερ; Τι ήθελες να γίνεις περισσότερο όταν ήσουν μικρός;

Ζωγράφος! Τα ντραμς προέκυψαν λόγω παρέας και κοινών ακουσμάτων με τους φίλους μου. Πάντα το κομμάτι της ζωγραφικής έπαιζε στο φόντο σε όλα τα στάδια της ζωής μου, είτε με τη μορφή γκράφιτι, αγιογραφίας, σκίτσων για πλάκα, αρχιτεκτονικό σχέδιο κλπ… Πάντως δεν έχω ιδέα τι θα γινόταν αν κυνηγούσαμε περισσότερο το μουσικό κομμάτι.. Ίσως να μην είχα ασχοληθεί επαγγελματικά με την ζωγραφική! Κάθε εμπόδιο σε καλό που λέμε…

 

Παρόλα αυτά τελειώνοντας το σχολείο προχώρησες πρώτα σε άλλες σπουδές…

Δυστυχώς ζούμε σε μία χώρα που αν δεν σπουδάσεις κάτι «αξιόλογο» κανείς δεν σε παίρνει στα σοβαρά και αυτό είναι θλιβερό. Έτσι λοιπόν και στην δική μου περίπτωση με το που ανέφερα ότι θέλω να σπουδάσω στην Καλών Τεχνών οι γονείς μου με απέτρεψαν. Είχα καλούς βαθμούς και θα πήγαιναν στράφι.. Η κλασσική απάντηση που όλοι μας λίγο πολύ έχουμε ακούσει. Παρ’ όλα αυτά τους ευχαριστώ από καρδιάς μιας και τώρα καταλαβαίνω πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο στην χώρα μας. Σπούδασα στο Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του ΕΚΠΑ λοιπόν μιας και πίστευα ότι τα γραφικά υπολογιστών θα είχαν κάτι σχετικό με την ζωγραφική αλλά τελικά δεν είχαν καμία σχέση και στο τέλος ήταν ένα από τα μαθήματα που ποτέ δεν επέλεξα.

 

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να συνειδητοποιήσεις και να πάρεις την απόφαση να μην ασχοληθείς με το παραπάνω αντικείμενο σπουδών αλλά να ακολουθήσεις το πάθος σου, την ζωγραφική;

Η κρίση. Δούλευα σαν καθηγητής προγραμματισμού και με την μορφή ιδιωτικών μαθημάτων καθώς και σε δύο μεγάλα φροντιστήρια του Νομού μας. Ήμουν άτυχος (ή τυχερός;;) όμως να ξεκινήσω σε μία πολύ δύσκολή περίοδο και οικονομικά τα πράγματα για όλους τους γονείς ήταν πολύ δύσκολα με αποτέλεσμα να μην πληρωνόμασταν αμέσως είτε να παίρνουμε πολύ λίγα χρήματα.
Επίσης λόγω της εμφάνισης μου (μούσια, σκουλαρίκια κλπ) δεν ήταν και πολύ εύκολο να με πάρουν στα σοβαρά παρ’όλα τα πτυχία. Ένα ακόμα θλιβερό κομμάτι της χώρας μας και κάτι που στην Ισπανία δεν έχει κανένα βάρος στην εύρεση εργασίας.

Ο Κώστας Πρωτοπαπάς διδάσκει σχέδιο και χρώμα στο Barcelona Academy of Art

Πως προέκυψε η Ισπανία και θέλω να μου περιγράψεις τα πρώτα σου βήματα στη Βαρκελώνη. Τι διαφορές εντόπισες με την Ελλάδα;

Ανέκαθεν ακολουθούσα ακαδημίες ρεαλισμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η Βαρκελώνη ήταν μία από τις αγαπημένες μου. Επισκέφτηκα αρχικά την Florence Academy of Art στην Φλωρεντία αλλά απογοητεύτηκα με το επίπεδο των μαθητών. Δυστυχώς λόγω των υψηλών διδάκτρων όλο και περισσότερα παιδιά από πλούσιες οικογένειες μπορούν να παρακολουθήσουν και συνήθως είναι άτομα δίχως πάθος και δίχως μεράκι που λέμε, οπότε το επίπεδο έχει πέσει. Έστειλα στην Βαρκελώνη αίτηση (Barcelona Academy of Art) και είδα έργα μαθητών και το επίπεδο ήταν πάρα πολύ υψηλό. Επίσης τους εξήγησα την οικονομική μου κατάσταση και μου έδωσαν υποτροφία αμέσως έτσι πήρα την απόφαση να το προσπαθήσω. Ήξερα ότι δεν είχα χρήματα να τελειώσω όλο το πρόγραμμα σπουδών αλλά ήμουν αποφασισμένος να κάνω ότι χρειαστεί.  Στην αρχή ήταν δύσκολα μιας και δεν ήξερα την γλώσσα, δεν γνώριζα απολύτως κανέναν και ψυχολογικά δεν με έπαιρνε να αποτύχω σε αυτό το εγχείρημα μου. Οπότε η πίεση ήταν μεγάλη.

Οι διαφορές με την Ελλάδα τεράστιες κυρίως σε θέμα νοοτροπίας. Η ζωγραφική παίρνει τον σεβασμό που τις αξίζει και ο ζωγράφος δεν θεωρείται ένα τίποτα όπως στην Ελλάδα. Η εμφάνιση σε οποιοδήποτε εργασιακό χώρο δεν παίζει ρόλο και το μόνο που τους νοιάζει είναι το τι μπορείς να κάνεις και όχι το πως είσαι εμφανισιακά. Από την άλλη η Βαρκελώνη είναι μια πολύ ακριβή πολύ και αυτό δεν έκανε την κατάσταση ευκολότερη. Το να μένεις σε σπίτι 50 τετραγωνικά με άλλους 3 δεν είναι κάτι που ο Έλληνας έχει συνηθίσει. Πολλά μουσεία και πολύ ζωγραφική και γλυπτική παντού και αυτό βοηθάει έναν ζωγράφο αλλά τι να πούμε και εμείς που έχουμε τόσα και δεν κάνουμε τίποτα…

Κατάφερα με άπειρους τρόπους και βρήκα χρήματα να τελειώσω όπως και να σπουδάσω ένα μήνα στην Φλωρεντία, στην ακαδημία που προανέφερα, κερδίζοντας μια θέση στον παγκόσμιο διαγωνισμό που διοργανώνει κάθε χρόνο και μετά από δυόμιση χρόνια πήρα το πτυχίο μου. Δεν θα μπορούσα να τα έχω καταφέρει αν δεν είχα αυτή την φανταστική οικογένεια με τις αμέτρητες θυσίες που έκανε και κάνει για μένα και κάποιους καρδιακούς φίλους που μου στάθηκαν στα δύσκολα και με βοήθησαν να τελειώσω. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ!!

Πάντα ψάχνω άτομα να μου ποζάρουν οπότε όποια θέλει μην διστάσει να επικοινωνήσει μαζί μου!

 

Τα τελευταία χρόνια είσαι εσύ στο ρόλο του δασκάλου. Πες μας που σε βρίσκουμε και τι κάνεις;

Πριν τελειώσω τις σπουδές μου, μου δόθηκε η υποτροφία μαθητή/καθηγητή. Αυτό σημαίνει ότι παράλληλα με τις σπουδές μου ξεκίνησα να διδάσκω το πρώτο έτος και έτσι να μειώνονται τα δίδακτρά μου. Αυτό είναι ένα τεστ που η ακαδημία κάνει για να βρει καθηγητές. Οπότε πιστεύω ότι πήγε καλά και πριν τελειώσω μου έγινε πρόταση από τον διευθυντή της σχολής να διδάξω σαν μόνιμος καθηγητής στην σχολή.

Αυτή την στιγμή έχω μόνιμη θέση καθηγητή και διδάσκω σχέδιο και χρώμα σε όλα τα επίπεδα. Παράλληλα ζωγραφίζω πίνακες με στόχο να βρω μια gallery να με εκπροσωπήσει για ατομική είτε συλλογική έκθεση.

 

Έχεις λάβει σημαντικές διακρίσεις σε καταξιωμένους διαγωνισμούς. Πως επηρεάζει την ψυχολογία σου ένα βραβείο και πόσο σε βοηθάει για να συνεχίσεις;

Οι διαγωνισμοί δεν σημαίνουν τίποτα. Είναι απλά κάποιες παραπάνω γραμμές στο βιογραφικό μου και προσωπικά δεν αφήνω να με επηρεάζουν. Αν επηρεαζόμουν εύκολα θα πέταγα πιτσιλιές στον καμβά θέλοντας να δείξω ένα «βαθύτερο νόημα» όπως πληθώρα καλλιτεχνών χωρίς δυνατές βάσεις στο σχέδιο και στο χρώμα κάνει συνέχεια. Ήμουν τυχερός και επιλέχθηκα σε 2 από τους μεγαλύτερους διαγωνισμούς ζωγραφικής και γλυπτικής παγκοσμίως (Modportraitκαι Figurativas) και αυτή την στιγμή έργο μου εκτίθεται στο μουσείο MEAM της Βαρκελώνης.

Κατά τα άλλα η δουλειά μου συνεχίζει η ίδια, ανεπηρέαστη από όλα αυτά και προσπαθώ με κάθε πίνακα να γίνω καλύτερος ζωγράφος και όχι καλλιτέχνης.

«Δεν υπάρχει κάτι ομορφότερο από το γυναικείο σώμα και προσπαθώ σε κάθε μου πίνακα να το δείξω»

Λένε πως οι καλλιτέχνες είναι ιδιόρρυθμοι χαρακτήρες… πως θα χαρακτήριζες τον δικό σου;

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου καλλιτέχνη ή εικαστικό όπως πολλοί συμπατριώτες μας αυτοχαρακτηρίζονται, αλλά ακαδημαϊκό ζωγράφο. Η ακρίβεια, σωστές αναλογίες και χρωματικοί συνδυασμοί με απασχολούν και τίποτε άλλο. Οπότε δεν θεωρώ ότι εγώ και άλλοι ζωγράφοι με τέτοια εκπαίδευση πέφτουμε σε αυτή την κατηγορία. Το αν είμαι ιδιόρρυθμος εξαρτάται από το τι θεωρεί ο καθένας ως ιδιόρρυθμο. Αν πάρουμε το  κλασσικό κλισέ με τον αλκοολικό ζωγράφο με τον μπερέ και την απίστευτα δύσκολη ζωή μπορώ να πω ότι δεν έχει καμία σχέση με την δική μου πραγματικότητα. Αν κάτι δεν πάει καλά με ένα έργο μου και είμαι κακόκεφος ή αν είμαι κλεισμένος σπίτι διαβάζοντας βιβλία ή τεχνικές άλλων ζωγράφων συνέχεια με κάνει ιδιόρρυθμο τότε με χαρά δέχομαι τον τίτλο. Κατά τα άλλα όλα είναι φυσιολογικά.

 

Τι σου αρέσει να ζωγραφίζεις περισσότερο και γιατί;

Γυναίκες. Δεν υπάρχει κάτι ομορφότερο από το γυναικείο σώμα και προσπαθώ σε κάθε μου πίνακα να το δείξω. Επίσης μου αρέσει το πόσο δύσκολο είναι να αποτυπώσεις με ακρίβεια στον καμβά το γυναικείο σώμα και να το ζωγραφίσεις σε μια σκηνή. Πάντα ψάχνω άτομα να μου ποζάρουν οπότε όποια θέλει μην διστάσει να επικοινωνήσει μαζί μου!

 

Ποια τα σχέδια σου για το μέλλον;

Όπως προείπα θέλω να τελειώσω κάποια έργα για να προσπαθήσω να εκθέσω σε ατομικό επίπεδο. Έχω προσπαθήσει να έρθω σε επαφή με gallery στην Ελλάδα αλλά δεν έχω λάβει ούτε καν απάντηση. Έχω προσεγγίσει ιστορικούς τέχνης και art curators στην Ελλάδα με το ίδιο αποτέλεσμα επίσης. Προσπαθώ για να εκθέσω στην Ελλάδα μιας και είναι η χώρα μου αλλά προς το παρών κανείς δεν μου έχει απαντήσει. Οπότε μάλλον για εξωτερικό βλέπω να γίνεται κάτι.

Το όνειρο του Κώστα Πρωτοπαπά είναι μια Σχολή στην Ελλάδα που θα θέτει γερές βάσεις και γνώσεις στη ζωγραφική

Θα επιμείνεις ή για σένα πλέον η Ελλάδα είναι μόνο για διακοπές;

Προς το παρών διακοπές μόνο. Προσπάθησα να οργανώσω σεμινάριο σχεδίου και χρώματος για να δείξω όλα όσα ξέρω στους νέους μαθητές και να δουν ότι η ζωγραφική δεν έχει πεθάνει αλλά όποια πόρτα και να χτύπησα μου την έκλεισαν. Δεν θα σταματήσω να προσπαθώ όμως γιατί πιστεύω ότι έχουμε παιδιά με πάθος για σοβαρή ζωγραφική και θα ήθελα να τα βοηθήσω να συνεχίσουν με σωστές βάσεις. Δεν γίνεται να είμαι ο μοναδικός Έλληνας που έχει τελειώσει μια σχολή τέτοιου επιπέδου! Στο μέλλον όνειρό μου είναι να ανοίξω την δική μου σχολή στην Ελλάδα και να προσπαθήσω να ξαναφέρω την γνώση της ζωγραφικής στο επίπεδο που είχαμε πολλά χρόνια πριν..

 

Σε ευχαριστώ. Σου εύχομαι καλή επιτυχία και καλό καλοκαίρι!

Εγώ ευχαριστώ από καρδιάς και θέλω να παρακαλέσω οποιονδήποτε θέλει να με ρωτήσει οτιδήποτε σχετικά με την ζωγραφική να μην διστάσει να μου στείλει μήνυμα. Ιδιαίτερα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν σοβαρά. Καλό καλοκαίρι και σας ευχαριστώ και πάλι!!

Περισσότερα για τον Κώστα Πρωτοπαπά…

w: kprotopapas.gr
F:Kostas Protopapas
i: Kostas_protopapas