- Διαφήμιση -

Ένας διαφορετικός Εσταυρωμένος εκτίθεται στο Bode ένα από τα πέντε του λεγόμενου “νησιού των μουσείων” στην “καρδιά” του Βερολίνου. Πρόκειται για μια γλυπτική σύνθεση από τερακότα, δηλαδή ψημένο πηλό, όπως συνήθιζε να φιλοτεχνεί τα έργα του ο μαέστρος της Ιταλικής Μόντενα, ο Αντόνιο Μπεγκαρέλλι γνωστός ως Μπεγκαρίνο (1499–1565) ο οποίος ζωγράφιζε την τερακότα με τέτοιο τρόπο ώστε οι δημιουργίες του να προσομοιάζουν με μαρμάρινα γλυπτά. Ο καλλιτέχνης δημιουργούσε συνθέσεις με πήλινα γλυπτά σε φυσικό μέγεθος τα οποία “προβάλλονταν” σε ζωγραφικό φόντο δίνοντας με την αντίθεση ακόμα πιο δραματικό τόνο στη σκηνογραφία του. Οι περισσότερες από τις δημιουργίες του ήταν προορισμένες να τοποθετηθούν σε ιερά εκκλησιών όπως το συγκεκριμένο που αποκτήθηκε από τα κρατικά μουσεία της Γερμανίας στα 1842 και είχε φιλοτεχνηθεί για τον ναό του Σωτήρα στη Μόντενα.

Τζιόρτζιο Βαζάρι:

«Όταν ο Μιχαήλ Άγγελος βρέθηκε στη Μόντενα είδε πολλές όμορφες φιγούρες που είχε φιλοτεχνήσει ο “μαέστρος- γλύπτης από τη Μόντενα- Αντόνιο Μπεγκαρίνο, από terra-cotta, την οποία ζωγράφιζε με τρόπο που να μοιάζει με μάρμαρο” έργα που ο Μιχαήλ Άγγελος εκτίμησε ότι ήταν εξαιρετικά και δήλωσε ότι καθώς ο καλλιτέχνης δεν ήξερε πως να δουλεύει το μάρμαρο “αν η γη γίνονταν μάρμαρο αλλοίμονο στα έργα της αρχαιότητας…”

Η σύνθεση αποτελείται από τέσσερις αγγέλους, δύο που πετούν δίπλα στον Εσταυρωμένο και από δυο καθιστούς που κρατούν κηροπήγια στα χέρια. Ωστόσο οι άγγελοι προέρχονται από άλλο έργο και ενσωματώθηκαν από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη ο οποίος συντήρησε μια σειρά από έργα του Μπεγκαρέλλι, στη σύνθεση που φιλοξενείται στο Bode του Βερολίνου. Προς επίρρωση, τον 18ο αιώνα οι τέσσερις άγγελοι πλαισίωναν μια Μαντόνα (Παναγία) που σήμερα εκτίθεται στην Galleria Estense της Μόντενα. Σε αυτό το έργο τέχνης αποτυπώνεται και η χαρακτηριστική για τον Μπεγκαρέλλι, τεχνική, να προσπαθεί να μιμηθεί χρωματίζοντας τα έργα του, το μάρμαρο, δημιουργώντας με το ζωγραφισμένο φόντο που επέλεγε και προφανώς αυτό στο οποίο ήταν τοποθετημένος αρχικά ο Εσταυρωμένος, τη μέγιστη αντίθεση. Αυτή η δραματικότητα για πολλούς ανακαλεί στη μνήμη τα έργα του σύγχρονου του Αntonio Allegri da Correggio, η πιο γνωστού ως Κορέτζιο. Μάλιστα έχει ειπωθεί, χωρίς ωστόσο την άποψη αυτή να ενστερνίζονται οι περισσότεροι ιστορικοί της τέχνης, ότι ο Μπεγκαρέλλι δημιουργούσε τα μοντέλα που χρειάζονταν για τους πίνακες του ο Κορέτζιο. Ο Μπεγκαρέλλι φιλοτέχνησε πολλά έργα με αντίστοιχες τεχνικές που σήμερα κοσμούν εκκλησίες της Μόντενα αρκετές από τις οποίες πολυπρόσωπες και πολυσύνθετες. Η επιλογή του να μιμείται με το χρώμα το μάρμαρο μνημονεύεται και από τον Τζόρτζιο Βαζάρι ο οποίος καταγράφει στο μνημειώδες έργο του “ Οι βίοι των πλέον εξαίρετων ζωγράφων, γλυπτών και αρχιτεκτόνων” πως, όταν ο Μιχαήλ Άγγελος βρέθηκε στη Μόντενα είδε πολλές όμορφες φιγούρες που είχε φιλοτεχνήσει ο “μαέστρος- γλύπτης από τη Μόντενα- Αντόνιο Μπεγκαρίνο, από terra-cotta, την οποία ζωγράφιζε με τρόπο που να μοιάζει με μάρμαρο” έργα που ο Μιχαήλ Άγγελος εκτίμησε ότι ήταν εξαιρετικά και δήλωσε ότι καθώς ο καλλιτέχνης δεν ήξερε πως να δουλεύει το μάρμαρο “αν η γη γίνονταν μάρμαρο αλλοίμονο στα έργα της αρχαιότητας…”

-Ανακαλύψτε το νέο e-shop του Βιβλιοπωλείου ΚΟΥΚΙΔΑ-