- Διαφήμιση -

Οι φτερωτοί λέοντες του Αγίου Μάρκου είναι παρόντες σε κάθε μνημείο σύμβολο της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Αδρία, τόσο στην ίδια τη Βενετία όσο και στις κτήσεις της. Οι λέοντες αγέρωχοι αψηφούν το χρόνο και από τα Ενετικά τείχη του Ηρακλείου, το σιντριβάνι του Μοροζίνι και το φρούριο «βράχο στη θάλασσα», Rocca al mare ή Κούλε.

Το αιώνιο σύμβολο της πολιτείας των νερών και της παντοδυναμίας της έχει μια μεγάλη ιστορία που ανακαλεί στην μνήμη τη μεγάλη μάχη της Βενετίας να αποσπάσει την πρωτοκαθεδρία από την Κωνσταντινούπολη με κάθε τρόπο με μια σειρά από διπλωματικά τεχνάσματα και δεξιοτεχνικές κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα της εποχής. Ο λέοντας είναι το βιβλικό σύμβολο του Αγίου Μάρκου, προστάτη της Βενετίας κάτι το οποίο όμως αποτελεί ιστορική μετεξέλιξη του ρόλου της ίδιας της Βενετίας.

-Ανακαλύψτε το νέο e-shop του Βιβλιοπωλείου ΚΟΥΚΙΔΑ-

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή: Η ιστορία ξεκινάει στα 828 όταν δυο Βενετσιάνοι έμποροι, ο Buono da Malamocco και ο Rustico da Torcello κατάφεραν να αρπάξουν τα λείψανα του Ευαγγελιστή Μάρκου από το ναό του στην Αλεξάνδρεια που είχε κτιστεί σε νέα μορφή, μετά την καταστροφή του παλιού κτίσματος από τους Άραβες στα 644. Η κίνηση ήταν πανέξυπνη διπλωματικά όπως αποδείχτηκε στην πορεία. Πανούργοι οι δύο έμποροι προσπάθησαν να διασφαλίσουν ότι τίποτε δεν θα έμπαινε εμπόδιο στα σχέδια τους και για τον λόγο αυτό έκρυψαν το ιερό λείψανο μέσα σε κομμάτια χοιρινού κρέατος, γνωρίζοντας ότι οι μουσουλμάνοι δύσκολα , αν όχι με κανένα τρόπο δεν θα άγγιζαν χοιρινό που απαγορεύεται από τη θρησκεία τους.

Στις 31 Ιανουαρίου του έτους 828 η Βενετία υποδέχονταν με τιμές τα λείψανα του Ευαγγελιστή, τα οποία τοποθετήθηκαν στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το θησαυροφυλάκιο του Αγίου Μάρκου και όπου αργότερα κτίστηκε η πρώτη Βασιλική. Χρόνο το χρόνο, αιώνα τον αιώνα, το οικοδόμημα απέκτησε τη σημερινή μεγαλόπρεπη μορφή του, καθαγιαζόμενο στις 25 Απριλίου 1094 από τον Δόγη Φαλιέρ. Η ημερομηνία αυτή έγινε εξαιρετικά σημαντική όχι μόνο για τη Βενετία αλλά και τις κτήσεις της και μάλιστα γιορτάζονταν με επισημότητα ακόμα και στον Χάνδακα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι σε αυτή την ημερομηνία έγιναν και τα εγκαίνια του περίφημου σιντριβανιού, συμβόλου της Candia, της κρήνης Μοροζίνι στην πλατεία που επιχειρήθηκε να αποτελέσει μικρογραφία της πλατείας του Αγίου Μάρκου της Βενετίας.

Επρόκειτο για το αποκορύφωμα της κρίσης μεταξύ Βενετίας και Κωνσταντινούπολης που είχε ξεσπάσει με αφορμή την απόφαση των Ενετών να αψηφήσουν τις προσπάθειες των Βυζαντινών να επιβληθεί ως προστάτης τους ο Άγιος Θεόδωρος επιλέγοντας στα 1071 τον Ευαγγελιστή Μάρκο. Τότε υψώθηκαν και οι περίφημοι μονολιθικοί κίονες ανάμεσα στο μόλο και την θρυλική πλατεία του Αγίου Μάρκου της Βενετίας με τα σύμβολα των δύο Αγίων.

Εκεί ο Άγιος Μάρκος εμφανίζεται με το κλασικό σύμβολο του, τον φτερωτό λέοντα, που έμελλε να γίνει και το σύμβολο της ίδιας της Βενετίας. Και δίπλα του, ο Άγιος Θεόδωρος. Ο φτερωτός λέοντας εικονίζεται να κρατάει ένα ανοικτό βιβλίο στο οποίο αναγράφεται στα Λατινικά η φράση «Pax tibi Marce evangelista meus» (ειρήνη σε σένα Μάρκο, ευαγγελιστή μου) και αυτή η απεικόνιση αποτέλεσε όχι μόνο τα insignia της Γαληνότατης αλλά και το σύμβολο σε κάθε γωνιά της πόλης και κάθε κατάκτηση της ανά την Μεσόγειο.