H θεατρική σκηνή του Χιλιομοδίου μας ταξιδεύει στην εποχή του Βωντβίλ και της Γαλλικής Κωμωδίας με την παράσταση <<Ράφτης Κυριών>> του Ζώρζ Φεντώ (1862-1921).

Η παράσταση παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στις παλιές αποθήκες του Δασικού Συνεταιρισμού Χιλιομοδίου.

Πρωτοβουλία ιδιαίτερα σημαντική για τις επαρχιακές πόλεις, η οποία δίνει μία διαφορετική πνοή στον τόπο αλλά και στους κατοίκους της.

Τα μέλη της θεατρικής σκηνής έχουν αξιοποιήσει πολύ σωστά τον συγκεκριμένο χώρο της περιοχής τους, αναδεικνύοντας έτσι την πολιτιστική τους ¨διάθεση¨.

Μας δίνουν το παράδειγμα να κατανοήσουμε τις δυνατότητες τις οποίες διαθέτουν οι επαρχιακές θεατρικές ομάδες και την αξία του θεάτρου στην ζωή του κάθε ατόμου.

Τέτοιου είδους πρωτοβουλίες χρήζουν της στήριξης των τοπικών κοινωνιών, αλλά και της εκάστοτε δημοτικής αρχής.

 

Λίγα λόγια για το έργο και τον συγγραφέα.

Eίναι το πρώτο σημαντικό έργο  του συγγραφέα, το οποίο πραγματεύεται τη συζυγική ζωή του επιφανούς γιατρού Μουλινό και κατόπιν παρεξηγήσεων ράφτης κυριών,ο οποίος είναι παντρεμένος με την Υβόν. Διατηρεί όμως σχέση με τη Σουζάν, σύζυγο του Ωμπέν. Ο Ωμπέν απατά τη γυναίκα του με τη Ρόζα, σύζυγο του Μπασινέ. Ο Μουλινώ, προκειμένου να ζήσει ανενόχλητος τον έρωτά του, νοικιάζει από τον Μπασινέ ένα διαμέρισμα που μέχρι πρότινος λειτουργούσε ως ραφτάδικο. Από το διαμέρισμα περνούν όλοι: νόμιμοι σύζυγοι, παράνομοι εραστές, η υποψιασμένη πεθερά, πελάτισσες της ράφτρας, που εγκατέλειψε τον χώρο, προκαλώντας με την παρουσία τους συνεχείς παρεξηγήσεις και κωμικά απρόοπτα.

Ο Φεντώ καυτηριάζει την αστική τάξη του 19ου αιώνα αναδεικνύωντας τον τρόπο ζωής της, και συγχρόνως καταδεικνύοντας τον. Τα έργα του είναι μία γροθιά στο “φαίνεσθαι’’ της γαλλικής κοινωνίας του τότε, καθώς διά μέσου της φάρσας, γελοιοποιεί την αστική τάξη, αλλά ταυτόχρονα μας φανερώνει ότι αναγνωρίζει τον εαυτό της, τις φαντασιώσεις και τους ανικανοποίητους πόθους της.

Ο Ζώρζ Φεντώ, συνεχίζει και ανανεώνει το “μπουλβάρ”(θέατρο δηλαδή των μεγάλων λεωφόρων, των αστικών περιοχών των πρωτευουσών) ή “θέατρο σαλονιού”, με θέμα του την ερωτική απιστία, τη ζήλια, τις ίντριγκες, τις παρεξηγήσεις, τις εξωφρενικές συμπτώσεις που οδηγούν σε απίστευτα περίπλοκες καταστάσεις.

Τέλος, τα έργα του Φεντώ θεωρούνται  ως προπομπός του υπερρεαλισμού και έχουν μεγάλη απήχηση στο ελληνικό θεατρικό κοινό έως σήμερα.

Βίκυ Γεωργακοπούλου