«Το ρεύμα του Αχέροντα δεν πρόκειται να αλλάξω

ο βαρκάρης μου θα πληρωθεί καλό ταξίδι να έχω

τα χρήματα που του χρωστώ στα μάτια μου θα τα’ χω…

Η βάρκα τα μεσάνυχτα θα φτάσει μες στη λίμνη

να κατέβω στα τάρταρα, του ύπνου τη γαλήνη…»

 

Αυτό ήταν το πρώτο ποίημα- καλωσόρισμα (!) του Θανάση Παπαϊωάννου στο οινοποιείο του στην Αρχαία Νεμέα, πριν από 5 περίπου χρόνια, όταν είχα την τύχη και την τιμή να του πάρω συνέντευξη για την διπλωματική εργασία του μεταπτυχιακού μου με θέμα: «Branding of Nemea wine».

Φωτογραφία : Κατερίνα Ζιαζιά

Κάπως έτσι γνώρισα τον θρύλο της Νεμέας, τον λέοντα, τον πατριάρχη του Αγιωργήτικου, τον φιλόσοφο Θανάση Παπαϊωάννου. Ήταν ένας χείμαρρος ιδεών, με πολιόρκησε ήδη με τις σκέψεις του από τα πρώτα λεπτά. Δεν ένιωσα ότι έπαιρνα συνέντευξη από έναν 87χρονο αλλά από έναν έφηβο με οξυδερκή κρίση και ώριμη σκέψη. Περιττό να σας πω, αν και είχα προετοιμάσει σχολαστικά τις ερωτήσεις μου, δεν κατάφερα να κατευθύνω τη συζήτηση, πώς να δαμάσεις ένα τέτοιο μυαλό;;;;

Ο Θανάσης Παπαϊωάννου σε συνέντευξη του στην Κατερίνα Ζιαζιά

Ήταν ένας πραγματικός πρωτεργάτης για τον οινικό κόσμο. Προερχόταν από μια παραδοσιακή οικογένεια αμπελουργών-οινοποιών (ζυμωμένος με τη ζωή αυτή όπως χαρακτηριστικά ανέφερε), ο ίδιος όμως δεν ακολούθησε τη καθιερωμένη ρότα. Ανέπτυξε -βάση της παρατήρησης και της γνώσης του παρελθόντος- μια δική του θεώρηση για την αμπελοκαλλιέργεια και την παραγωγή οίνου. Ταξίδεψε σε μεγάλες εκθέσεις, εμφιάλωσε και έβγαλε το Αγιωργίτικο στο εξωτερικό, μέχρι που κάποια στιγμή ολόκληρη η Νεμέα είχε ταυτιστεί με το όνομα «Παπαϊωάννου». Ανέπτυξε τις αρχές της βιολογικής καλλιέργειας πολύ νωρίς και του άρεσε να πειραματίζεται με νέες ποικιλίες και τεχνικές με στόχο την αναζήτηση του «μεγάλου κρασιού».

 

«Εδώ και 15-20 χρόνια οι Έλληνες ήταν ανέλπιστοι, αναξιόπιστοι στην αγορά κρασιού. Εγώ προσπαθούσα να στείλω σε κάθε έκθεση με δικά μου έξοδα αποστολής και συμμετοχής κρασιά στο εξωτερικό έτσι ώστε να αναστρέψω την αρνητική εικόνα γύρω από το ελληνικό κρασί και έφερνα χρυσά βραβεία στην χώρα και στη Νεμέα. Ο Παπαιωάννου όμως δεν είναι καταναλωτής ούτε καταναλωτικός άνθρωπος, αλλά παραγωγός πλούτου. Αν μπορούσαν να φτιάξουν τα πράγματα, θα ήταν διαφορετικά, τότε θα είχαμε διαφορετική νοοτροπία.’’

  

Υπέρμαχος υποστηρικτής του Αγιωργήτικου, της υγιεινής των σταφυλιών και καλός γνώστης της αγοράς οίνου, έφτιαχνε κρασιά για το κομμάτι της κοινωνίας για το οποίο απευθύνεται.

«Αν ξεκινήσεις έξω από την κοινωνία, έχεις αποτύχει….» έλεγε χαρακτηριστικά.

Συνέντευξη με τον Θανάση Παπαϊωάννου συνοδεία ενός Νεμεάτικου εξαιρετικού αγιωργήτικου

Η απάντηση του στην ερώτηση πώς θα χαρακτήριζε το κρασί της Νεμέας πολύ ενδιαφέρουσα. ‘’Νεμέα: το πνευματικό κρασί, το κρασί της Νεμέας είναι ένα πνευματικό κρασί και ας δώσει ο καθένας την ερμηνεία του και ας το πολεμήσει ότι δεν είναι.’’

Φιλόσοφος στη ζωή του και στη δουλειά του αλλά και ασυμβίβαστος, αντιμετώπισε με δυσπιστία τους σπουδαγμένους, έτοιμος βέβαια να ακούσει όλες τις απόψεις πριν καταλήξει στη δική του θεωρία.

  

Κλείνοντας με ένα ποίημα του φυσικά…

 

«Ανέβηκα σε ένα ψηλό βουνό, στη κορυφή του βράχου

στάθηκα λίγο να σκεφτώ ποιο της ζωής το βάθος

κοιτάζω κάτω το γκρεμό με φόβο αντικρίζω

κοιτάζω επάνω ουρανό με δέος γονατίζω

εδώ μοναχοί οι αετοί χτίζουνε τις φωλιές τους

δεν τους φοβίζει ο γκρεμός

ο ουρανός δικός τους

εδώ θα μείνω ασκητής μαζί με τους αετούς

τριγύρω να εχω τ’ακριβό

μέσα μου διαλογισμούς…’’

 

Θανάσης Παπαϊωάννου, ένας θρύλος της οινικής ιστορίας της Νεμέας

 Ο Θανάσης Παπαϊωάννου, «κοιμήθηκε» στις 13 Αυγούστου σε ηλικία 91 χρονών, αφήνοντας μια τεράστια παρακαταθήκη πίσω του. Πλέον θα φιλοσοφεί εκεί ψηλά, παρέα με τους αγαπημένους του…

  Κρασιά του κτήματος που μπορείτε να δοκιμάσετε: Μικροκλίμα, τα Παλιά Κλήματα, το Κτήμα Παπαϊωάννου Νεμέα (εδώ ανακαλύπτεις τη Νεμέα) , το Fume (από τα πρώτα του είδους του), το Cava Παπαϊωάννου, το Petit Verdot, το Pinot Noir.

Θα τα βρείτε σε όλες σχεδόν τις κάβες της Κορίνθου αλλά επίσης μπορείτε να τα προμηθευτείτε κάνοντας μια βόλτα στο οινοποιείο του στην Αρχαία Νεμέα.

Επιμέλεια άρθρου – Φωτογραφίες
Κατερίνα Ζιαζιά