- Διαφήμιση -

του Λάμπη Αποστολίδη (μέρος Ά)

Υστερα από την εξόντωση του Αλή Πασά, ο Σουλτάνος διέταξε τον Χουρσίτ Πασά να καταπνίξει την Ελληνική «ανταρσία». Είχε μεσολαβήσει έπειτα η καταστροφή των φιλελλήνων στου Πέτα και η  φυγή όσων διασώθηκαν με τον Μαυροκορδάτο επικεφαλής, που φιλοδόξησε να παίξει  τον ανάρμοστο γι’ αυτόν ρόλο στρατάρχη της Ρούμελης και πού είχε την ατυχία να ειδή το «άστρον» του να σβήσει, χωρίς να προφτάσει καλά-καλά να ανατείλει. Ο Χουρσίτ απολαμβάνοντας τις δάφνες του, ετοίμαζε την εκστρατεία του στο Μοριά, όταν με σουλτανικό φιρμάνι έπαιρνε την παύση του (!) και διοριζόταν Αρχιστράτηγος ο  Μαχμούτ πασάς της Δράμας, που παράλληλα διοριζόταν και Βεζύρης του Μοριά.

-Ανακαλύψτε το νέο e-shop του Βιβλιοπωλείου ΚΟΥΚΙΔΑ-

Ο Μαχμούτ, που έμεινε από τότε γνωστός με τον τίτλο του Δράμαλη κατήρτισε ένα μεγάλο επιτελείο. Από τους πιο σπουδαίους Αξιωματούχους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: Τον Τοπάλ Πασά, άλλοτε Μεγάλο Βεζύρη, τον Χασάν Πασά Κατσίμπαση, τον Τσαρκατζή Αλή Πασά, τον Αλή Πασά του Αναπλιού που είχε διορισθεί τότε Μουχαβούζης στ’ Ανάπλι, δυο άλλους Πασάδες, πολλούς Δερεμπέηδες της Μακεδονίας και της Θράκης, όπως ο Εμίν Αγάς Κιουπρουλής, ο Μεχμέτ μπέης από την Καστοριά, ο Εμίν Μπέης από την Ξάνθη, ο Γιουσούφ μπέης από το Νευροκόπι κι’ ο Γιακούμπ  Αγάς Καραοσμάνογλους από τη Μαγνησία.

Αφού συγκρότησε μια επιβλητική στρατιά, από 32.000 Αρειμάνιους Γκέκιδες και Τουρκαλβανούς, 21.000 άλογα της σέλας, 30.000 αλογομούλαρα φορτηγά και 500 κατάφορτες καμήλες, πέρασε τον Σπερχειό στις 29 του Ιούνη και χωρίς να συναντήσει καμιάν αντίσταση, έφτασε στα Δερβένια των Γερανείων στις 5 του Ιούλη.

Ο φανατισμένος Τούρκος Σερασκέρης πίστεψε πώς το πολυάριθμο της πολυθόρυβης Στρατιάς του είχε τρομοκρατήσει τους Έλληνες, που έσπευδαν να κρυφτούν από τον πανικό τους. Κι’ ωστόσο, ήταν ένα καλά υπολογισμένο στρατηγικό σχέδιο του πανέξυπνου Οδυσσέα Ανδρούτσου, που εφαρμόσθηκε στην εντέλεια. Τα χωριά που βρίσκονταν στο δρόμο του είχαν πυρποληθεί, οι θημωνιές το ίδιο είχαν καταστραφεί από φωτιά. Τα ποίμνια, τα κτήνη, τα τρόφιμα, ακόμα και οι κάτοικοι των χωριών είχαν με επιμέλεια αποκρυβεί σε απρόσιτα βουνά. Δεν είχε μείνει ούτε μια κότα σε αυλή, ούτε μια κυψέλη από μελίσσια, ούτε ένας καρπός σέ δέντρο, σύμφωνα με το σχέδιο, «ώστε ο εχθρός να εύρη έμπροσθεν αυτήν την γυμνότητα ερήμου προωρισμένης αυτής ως τάφος».

Η εκτέλεση του σχεδίου εφαρμόστηκε με επιτυχία από τον Πανουριά. Παντού όπου περνούσε ο Δράμαλης συναντούσε ερείπια, που κάπνιζαν. Η Ελευσίνα είχε κι’ αυτή πυρποληθεί. Για εκδίκηση οι Τούρκοι έκαψαν με τη  σειρά τους τα Μέγαρα.

Τα αλογομούλαρα άρχιζαν να χρεμετίζουν από την πείνα. Οι άρρωστοι της Στρατιάς δεν εύρισκαν ούτε μια καλύβα για καταφύγιο και πέθαιναν στην ύπαιθρο.

Αλλά αισιόδοξος ο Σερασκέρης βιαζόταν να περάσει τον Ισθμό να καταλάβει την Κόρινθο και εκεί, πίστευε  θα υπήρχαν τροφές και λάφυρα και δούλοι σε αφθονία. Στο μεταξύ ο Οδυσσέας έστελνε μηνύματα στο Μοριά. ΄Εγραψε στον Κολοκοτρώνη, έγραψε και στον Αντιπρόεδρο της «Κυβερνήσεως» τον Θάνο Κανακάρη:

Σας στέλνω τριάκοντα χιλιάδας Τούρκων όπως όμονοήσετε κάμετε τους ότι, ήμπορέσητε” εγώ σας υπόσχομαι να μην αφήσω να διέλθωσιν άλλοι και αναλαμβάνω τον Σερασκέρ Χουρσίτ Πασάν» .

Οι Μοραΐτες που είχαν σταλεί από την Κυβέρνηση να υπερασπιστούν τα Μεγάλα Δερβένια βιάστηκαν να φύγουν επιστρέφοντας δρομαία «οίκαδε» με επικεφαλής τον «αρχηγό της Κυρά Βουλής» την Ρήγα Παλαμήδη. Ο Σωτηράκης Νοταράς, που απειροπόλεμος όπως ήταν κι’ αυτός όπως και οι άλλοι πολιτικοί που έγιναν στρατηγοί από τους «Ολιγαρχικούς» — τους ίδιους τούς εαυτούς των  δεν παρουσιάστηκε καθόλου. Έφυγε για το Σούλι, και από εκεί για τα Τρίκαλα, όπου είχε προπορευθεί εγκαταλείποντας τη θέση του για «λόγους υγείας» ο αδελφός του Πανούτσος Υπουργός των Οικονομικών. Κατά τον αυτόπτη Δ. Κριεζή ο Σωτηράκης Νοταράς καθώς έφευγε καβάλα στο άλογό του συνιστούσε στους Κορίνθιους να ανέβουν στον Ακροκόρινθο. Αυτός προχώρησε, κοντοζύγωσε ως τη γέφυρα του Φρουρίου, αλλά αντί να την περάσει, λοξοδρόμησε και τράβηξε κατά το Πεντεσκούφι. Η Στρατιά του Δράμαλη περνώντας τον Ισθμό, χωρίστηκε σε τρεις στήλες με πρόθεση να κάνει κυκλωτική κίνηση της Κορίνθου. Τις πρώτες απογευματινές ώρες, στις 5 του Ιούλη, η προέλαση του Τουρκικού στρατού εμποδίστηκε από σφοδρό κανονιοβολισμό της Φρουράς του Ακροκορίνθου που χτυπούσεν από τον προμαχώνα Σταύραιζα. Ο κανονιοβολισμός συνεχίστηκε όλη τη νύχτα και την άλλη μέρα, μέχρι μια ώρα πριν από τη δύση του ηλίου.