Η Πρόεδρος του Καλογεροπούλειου Ιδρύματος κα Μαρία Χρισταρά με τον ιδρυτή του Μουσείου Λινός κ. Παντελή Μοναχολάκο, στον εξωτερικό χώρο του Μουσείου στο Σολομό
-Διαφήμιση-

Επισκέφθηκα την Κυριακή 26 Ιουλίου, το Λαογραφικό Βιωματικό Μουσείο «ΛΙΝΟΣ» στο Σολομό Κορινθίας για να γνωρίσω από κοντά ανθρώπους με μεράκι και έννοια για τα παιδιά της πατρίδας μας αλλά και την διάδοση του λαϊκού πολιτισμού μας στους ξένους επισκέπτες της.

Ο κ. Παντελής Μοναχολάκος εδώ και είκοσι χρόνια μαζεύει αντικείμενα που πριν εκατό και πλέον χρόνια ήταν χρήσιμα στην ζωή των ανθρώπων. Σε ένα παλιό πατητήρι τον «ληνό»  που οι «ληνοβάτες» πατούσαν τα σταφύλια της περιοχής και στην συνέχεια έριχναν τον μούστο για να» βράσει» σε τσιμεντένιες δεξαμενές και να γίνει στη συνέχεια κρασί. Σ’ ένα χώρο που ακόμα και σήμερα σε τρελαίνουν οι ήχοι από τα τζιτζίκια, πουλιά και άλλα ζουζούνια, με μεράκι δημιούργησε το Μουσείο λαϊκής Τέχνης, ένα ζωντανό μουσείο μιας και όλα είναι εκτεθειμένα στον φυσικό τους χώρο.

- Διαφήμιση -
Η είσοδος για το κελάρι

Οι δεξαμενές άνοιξαν και έγιναν μικρά δωμάτια διαμορφωμένα σε παλιό Σχολείο, χωριάτικο δωμάτιο και κουζίνα, χώρος με εργαλεία από παλιά επαγγέλματα, κελάρι, παντοπωλείο και μια μικρή σάλα που βλέπει τον Ακροκόρινθο όπου εκεί φιλεύει γλυκό του κουταλιού σταφύλι και ρακί, τους ξένους ο κ. Μοναχολάκος. Ξεχώρισα υφαντά από χρυσοχέρες υφάντρες, χαλκώματα και την στεφανοθήκη πάνω απ’ το σιδερένιο κρεββάτι. Χειροποίητα όλα!

Το παλιό σχολείο

Εξωτερικά υπάρχουν όλα τα εργαλεία του τρύγου, στρίβλα, κοφίνια, πλάστιγγα, ο εμβληματικός «ληνός». Έχει στρωμένους με πέτρα διαδρόμους αλλά και πολύ πράσινο και χώμα στην αυλή. Υπάρχει κοτέτσι, έχει ζώα, περιβόλι με λαχανικά μελιτζάνες, πιπεριές, κολοκυθάκια, ντοματάκια όλων των ειδών και μεστωμένα «αραποσίτια». Έχει αχλαδιά και άλλα οπωροφόρα δέντρα, πολλή μέντα, δυόσμο και βασιλικό.

Κέρασμα στην αυλή του Λινός

Μου διηγήθηκε ο ιδρυτής ενώ περιφερόμαστε στους χώρους της αυλής, ένα συμβάν που δείχνει πόσο αναγκαία είναι να πηγαίνουν τα παιδιά  σε τέτοιους χώρους φυσικούς.

Πριν λίγο καιρό είχε και ένα γαϊδουράκι στο παχνί και ένα παιδάκι από σχολείο της Αθήνας σήκωσε το χεράκι του και είπε … «κύριε,  μπορώ να σας ρωτήσω κάτι, με μπαταρία δουλεύει αυτό;» Δεν είχε ξαναδεί στη ζωή του γαϊδούρι! Κάτι παρόμοιο έχει γίνει με κότες και κοκόρια.

Αυτή είναι η προσφορά του» Λινός» στα παιδιά. Η βιωματική γνώση ενός πολιτισμού που έφυγε και η επαφή με το φυτικό και ζωικό βασίλειο του σπιτιού, του νοικοκυρεμένου κυρίως σπιτιού, του χωριού.Πάνω από 5.000 παιδιά σε μια σχολική χρονιά  επισκέφθηκαν το Μουσείο, τα οποία ξεναγούνται από την κόρη του του κ. Μοναχολάκου Έλενα ψυχολόγου το επάγγελμα, και συμμετέχουν σε ψυχοφελή διαδραστικά παιγνίδια.

Ως γιαγιά προτείνω οι νέοι γονείς να συμπεριλάβουν το «λινός» στις βόλτες με τα παιδιά τους γιατί εκτός ότι θα γνωρίσουν έναν περασμένο πολιτισμό για να εκτιμήσουν τι χάθηκε, αλλά και τι κέρδος είχαμε από την τεχνολογία αυτά τα 100 χρόνια. Συγχρόνως θα έχουν την ευκαιρία να δουν τα  σπιτάκια του χωριού, να ακούσουν φωνές από κατσικάκια από τις γύρω αυλές. Μπορούν επίσης μετά την ξενάγηση στο Μουσείο να τα αφήσουν να παίξουν στην παιδική χαρά του χωριού που είναι δίπλα ακριβώς και αυτοί να πιουν με την ησυχία τους τον καφέ τους υπό την σκιά του Ακροκορίνθου.

Έφυγα χαρούμενη από εικόνες μιας τρυφερής εποχής, με χαρά γιατί βρήκα έναν ερωτευμένο άνθρωπο με αυτό που κάνει, έφαγα το χειροποίητο γλυκό μου, δώσαμε και τα χέρια στο τέλος για συνεργασία.

Μουσική, θέατρο, παρουσιάσεις βιβλίων, παιδικές παραστάσεις… δρομολογούνται. Το Καλογεροπούλειο βγαίνει εκτός, πάει στα χωριά μας, και η πρώτη στάση θα είναι στο «λινός» του Σολομού.

Ευχαριστούμε την οικογένεια Μοναχολάκου για την προσφορά στην βιωματική γνώση.

Μαρία Χρισταρά
Πρόεδρος του Καλογεροπούλειου Ιδρύματος

- Διαφήμιση -