Πάνω στον εκλογικό νόμο και τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών μπορούν να σχεδιαστούν παγίδες, πολιτικές στρατηγικές και να παιχτούν παιχνίδια εξουσίας.  Ο πρωθυπουργός έκανε την πρώτη του κίνηση πάνω στην εκλογική σκακιέρα όταν άλλαξε τον εκλογικό νόμο. Βλέποντας ότι η  Νέα Δημοκρατία είχε πάρει προβάδισμα προσπάθησε να της κόψει τα φτερά.  Τώρα μένει να ολοκληρώσει το σχέδιο. Να προκηρύξει εκλογές στο τέλος της τετραετίας μαζί (ή κοντά) με τις αυτοδιοικητικές.Λίγους μήνες αργότερα, μπορεί να προσπαθήσει να ανατρέψειτην επόμενη κυβέρνηση αρνούμενος πάλι να συνεργαστείγια την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.Τότε οι εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική και οποιαδήποτε κυβέρνηση θα χρειαστεί τη στήριξη και των δύο πρώτων κομμάτων.

 

Γράφει ο Δημήτρης Αγγελόπουλος

Ο Κ. Μητσοτάκης βλέποντας αυτήν την πιθανή παγίδα προσπαθεί να βρει συμμάχους, έτσι ώστε μόλις πάρει την εξουσία να αλλάξει πάλι τον εκλογικό νόμο από απλή σε ενισχυμένη αναλογική.  Με αυτό τον τρόπο, αν  ο Α. Τσίπρας πετύχει τον στόχο του , η ΝΔ μπορεί να πάει σε νέες τρίτες εκλογές με το νέο νόμο που θα της δίνει μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη.

 

Όμως η πολιτική αστάθεια από τις συνεχείς εκλογές λογικά θα  πλήξει την εικόνα του Κυριάκου Μητσοτάκη. θα τον παρουσιάσει αδύναμο και πιθανότατα θα επηρεάσει αρνητικά την οικονομία.Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι κάποια ήδη ψηφισμένα αρνητικά μέτρα, όπως το μειωμένο αφορολόγητο, θα εφαρμοστούν  τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης του. Η κατάσταση θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο για την ΝΔ αν ο Α. Τσίπρας καταφέρει να μεταφέρει ένα χρόνο αργότερα (2020) και της ήδη ψηφισμένες μειώσεις των συντάξεων.

 

Ο κίνδυνος των συνεχόμενων εκλογών μπορεί να περιορίσει σημαντικά την δυνατότητα άσκησης εξουσίας της ΝΔ.Ο Κ. Μητσοτάκης μπορεί να διστάσει να κάνει τις τομές που χρειάζεται το δημόσιο.  Ίσως να μην προλάβει καν να αποκτήσει τον έλεγχο του, αντικαθιστώντας πρόσωπα σε θέσεις κλειδιά. Πιθανόν να μην μπορέσει ή να «φοβηθεί»να ψηφίσει και να εφαρμόσει πολιτικές που θα κοστίσουν ψήφους, καθώς θα κοστίσουν και στη σύναψη των απαραίτητων συμμαχιών.

Το  Κίνημα Αλλαγής θα «στριμωχτεί». Θα πρέπει να διαλέξει ποιο κόστος θα χρεωθεί αν δεν υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές.  Θα πάει την Χώρα σε νέες εκλογές ή θα στηρίξει το πρώτο κόμμα;  Νέες εκλογές με απλή αναλογική και χωρίς διάθεση συνεργασίας από τα δύο πρώτα κόμματα σημαίνουν ακυβερνησία.  Πιθανή αρχική συγκυβέρνηση με ΝΔ κρύβει άμεσο πολιτικό κόστος.  Σε περίπτωση διαδοχικών εκλογικών αναμετρήσεων τα δεδομένα ίσως να χειροτερέψουν ακόμα περισσότερο. Συνήθως, οι πολίτες κουράζονται από τις συνεχείς εκλογές και αναζητούν σταθερότητα στηρίζοντας τα δύο μεγαλύτερα κόμματα.Η δύναμη του θα κινδυνεύσει να μειωθεί επικίνδυνα.

Η προοπτική συνένωσης με τον ΣΥΡΙΖΑ θα μπει πιθανότατα για τα καλά στο τραπέζι με κακούς όρους.Η πολιτική επιβίωση ίσως περάσει στο προσκήνιο και οι πολιτικές θέσεις στο παρασκήνιο.  Κάποια πρωτοκλασάτα στελέχη όπως ο Ε. Βενιζέλος ενδεχομένως να ακολουθήσουν αντίθετη διαδρομή προς την ΝΔ, προσφέροντας στο κόμμα του Κ. Μητσοτάκη περισσότερα ερείσματα στους κεντρώους ψηφοφόρους.  Αυτό το σενάριο μπορεί να αποφευχθεί αν το Κίνημα Αλλαγής καταφέρει να πλησιάσει σε εκλογική δύναμη το ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές.Σε αυτή την περίπτωση η δυναμική ανάκαμψης του θα λειτουργήσει σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ.  Σήμερα αυτό δείχνει ανέφικτο.

Ενδεχόμενη συνένωση των δύο κομμάτων πριν τις επόμενες εκλογές φαντάζει ουτοπική αυτή την στιγμή αν και θα άλλαζε τον εκλογικό χάρτη. Ιδίως αν συνοδευόταν και από μια ελάφρυνση χρέους.Μικρή δείχνει και η πιθανότητα το Κίνημα Αλλαγής να συναινέσει σε νέα προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ ώστε η απλή αναλογική να ισχύσει από τις επόμενες και όχι από τις μεθεπόμενες εκλογές.Βέβαια ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα επέτρεπε στο κόμμα τις κεντροαριστεράς να παίξει καταλυτικό ρόλο την επόμενη ημέρα αρκεί να μπορούσε να διαμορφώσει υλοποιήσιμες πολιτικές προτάσεις και να λειτουργήσει σαν συναινετικός -ρεαλιστικός κρίκος μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ σε μια κυβέρνηση κοινής αποδοχής.

Ανατροπή στο όλο σκηνικό θα μπορούσαν να δώσουν τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα.Μέχρι στιγμής όμως, Ένωση Κεντρώων και ΑΝΕΛ βγαίνουν από την σκακιέρα γιατί δεν δείχνουν να μπαίνουν στην Βουλή.  Το ίδιο ισχύει για το ΚΚΕ και την ΧΑ που δεν δείχνουν διάθεση να συναινέσουν στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.Αυτά τα παιχνίδια συνήθως δυναμώνουν την ψήφο διαμαρτυρίας.  Μια ψήφο βουβή που κατευθύνεται κυρίως προς την Χρυσή Αυγή.  Μία ψήφο που δεν καταγράφεται καθαρά στις δημοσκοπήσεις.

Κλείνοντας, θα ευχηθώ οι πολιτικοί μας να μην αναλωθούν σε εκλογικά παιχνίδια, αλλά σε αναγκαίες πολιτικές προτάσεις.Άλλωστε σύμφωνα με τον λαό μας «κάθε φορά που κάνουμε σχέδια γελάει ο θεός».  Πολλές φορές η αντίδραση του κόσμου είναι απρόβλεπτη, «τιμωρεί»,ακυρώνει πολιτικούς σχεδιασμούς και στρατηγικές.  Κοντινό παράδειγμα είναι η αποτυχημένη προσπάθεια της «αριστερής παρένθεσης».

Σήμερα ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και Κίνημα Αλλαγής θέλουν Ευρώπη.  Όλοι τους ψήφισαν μνημόνια. Καιρός είναι να κάτσουν σε ένα τραπέζι, να αφήσουν στην άκρη μικροκομματικά συμφέροντα και να βρουν δίκαιες λύσεις στα εθνικά ζητήματα.  Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο.  Έχουμε χάσει πολύ χρόνο.  Είναι καιρός να σοβαρευτούμε.

Δημήτρης Αγγελόπουλος