Ο Γιώργος Τζαβάρας είναι εδώ και 25 χρόνια ο σκηνοθέτης του Θεατρικού Εργαστηρίου Κορίνθου. Οι πιο παλιοί θα θυμάστε το θεατράκι της Δερβενακίων  με  τις όμορφες θεατρικές βραδιές  που μας χάρισε. Θυμάμαι ακόμα και όλα τα κορνιζωμένα βραβεία που χάζευα στον τοίχο . Διάφορα βραβεία που είχε αποσπάσει το θεατρικό εργαστήρι από τις πολλές συμμετοχές του σε Πανελλήνια φεστιβάλ θεάτρου .

Ύστερα δημιουργήθηκε το Δημοτικό Θέατρο Κορίνθου επί της Δαμασκηνού και το Θεατρικό Εργαστήρι στεγάζεται πια στον υπόγειο χώρο του.  Στον χώρο αυτό , ο Γιώργος Τζαβάρας έχει δημιουργήσει ένα απίστευτο σκηνικό που αξίζει να το δείτε.

 

Θα μπορούσε να είναι το Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης … Είναι το Υπόγειο του Θεατρικού Εργαστηρίου δήμου Κορινθίων . Αυτοί οι χώροι έχουν κάτι περίεργο , κάτι μεταφυσικό … λειτουργούν σαν φωλιές τέχνης ;

Προσπαθούμε να μεταφέρουμε τις μυρωδιές του Θεάτρου Τέχνης . Και το υπόγειο του Θεατρικού Εργαστηρίου έχει τις δικές του μυρωδιές. Όποιος έρχεται στην πρόβα μας αυτό μας λέει . Όταν φεύγουν μας αφήνουν σημειώματα. Μια σημείωση γράφει : Μαγεία είναι να ρισκάρεις για ένα όνειρο που μόνο εσύ βλέπεις.

 

Ακούω συχνά να λέτε αφήνουμε την φύση των πραγμάτων να λειτουργήσει . Έχετε την ίδια εμπιστοσύνη και στους ανθρώπους …

Όχι. Στη φύση έχω περισσότερη εμπιστοσύνη. Όμως και οι άνθρωποι «παιδιά της φύσης είναι». Σήμερα παρατηρώντας βλέπεις πως οι άνθρωποι  έχουν ξεμακρύνει από τις αξίες . Έχουν παραμερίσει τα ανθρώπινα.

 

 

Από φύση αισιόδοξος ή απαισιόδοξος ;  Ποια είναι η κοσμοθεωρία σας;

Αισιόδοξος. Γιατί κοινωνία χωρίς τέχνη είναι λειψή . Όταν κάνεις θέατρο πρέπει να είσαι νέος , αισιόδοξος , χαρούμενος. Χωρίς αυτά δεν μπορείς να προτείνεις. Η τέχνη είναι υπέρβαση. Είναι γεύση , εικόνα , έρωτας.

 

Η ελληνική κοινωνία της κρίσης εκτονώνεται με το θέατρο , τις τέχνες γενικότερα ή με τον υπολογιστή ;

Μάλλον με τον υπολογιστή. Αν οι κοινωνίες αγκαλιάσουν τις τέχνες θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Το θέατρο ποιεί ήθος . Το ήθος λείπει από τις κοινωνίες. Σήμερα ζούμε την εποχή του «εγώ» όχι του «εμείς».

 

Εκτός από χαρές , σας έδωσε κάποιες φορές και πίκρες το επάγγελμά σας ; Σκεφτήκατε ποτέ να το παρατήσετε ; Να κάνετε μια άλλη δουλειά ίσως;

Βεβαίως μου έδωσε πίκρες και μου δίνει ακόμη. Όμως τις πίκρες τις κάνω δημιουργικές για να μπορώ να πορεύομαι με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζω. Όπου υπάρχει «κράτος» δεν μπορούν να αντιληφθούν την τέχνη με ελάχιστες εξαιρέσεις.
Φυσικά και έχω κάνει και άλλες δουλειές στο ταξίδι μου. Όμως η Ιθάκη μου είναι το θέατρο.

 

 

 

 

 

Η θεατρική ομάδα του δήμου Κορινθίων προσμετρά 25 μέλη. Πως καταφέρνετε να ενώσετε και να κατευθύνετε σαν σκηνοθέτης 25 διαφορετικούς ανθρώπους μη επαγγελματίες ηθοποιούς  ;

Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο. Διαφορετικοί άνθρωποι , χαρακτήρες , προσωπικότητες , ηλικία παιδεία , μόρφωση. Πρέπει να διδάξεις μια κοινή θεατρική συμπεριφορά.

 

Πείτε μας λίγα λόγια για το τι ετοιμάζετε   να παρουσιάσετε στο αγαπημένο σας κοινό ; Και πότε;

Ετοιμάζουμε δυο κωμωδίες . Μία του Άντον Τσέχωφ και το «LA NONNA» του Roberto Cossa. Δεν έχω ημερομηνίες να σας πω πότε θα γίνουν. Ίσως το Μάρτιο το πρώτο έργο.

 

Είναι βέβαιο πως το χειροκρότημα θα δείξει … εσείς πιστεύετε πως είμαστε ακόμα ζωντανοί ; Συμβουλές για να αντέξουμε …

Το χειροκρότημα δείχνει ζωή . Και βέβαια είμαστε ζωντανοί . Η ζωή έχει μια νομοτέλεια κάνει τον κύκλο της . «Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς την Δόξα τραβά».