- Διαφήμιση -

Ένα μοναδικό αφιέρωμα για το Ξυλοκάστρο υπογράφουν η Ηλέην και Μαρώ Κουρή στο ταξιδιωτικό περιοδικό ΕΠΑΘΛΟ.

Ξυλόκαστρο

Φάρος εξορμήσεων

Η ποίηση του Σικελιανού, οι αγιογραφίες του Σπύρου Βασιλείου, τα περιβόλια με τις μηλιές, οι πηγές και τα πλατάνια, οι νεροτριβές, το πευκοδάσος που αγκαλιάζει την ακροθαλασσιά, τα μονοπάτια στις κατάφυτες χαράδρες, η αναρρίχηση στα βράχια, οι ντόπιες συνταγές στα καφενεία-μαγειρεία, το χαμόγελο των βουνίσιων, η ώρα που περνά όμορφα, είναι λίγες από τις εντυπώσεις μας στην περιοχή του Ξυλόκαστρου…

-Ανακαλύψτε το νέο e-shop του Βιβλιοπωλείου ΚΟΥΚΙΔΑ-

Χειμωνιάζει και ο ήλιος λάμπει. Σάββατο πρωί και έχουμε συμφωνήσει ότι θα στρώσουμε χαλιά. Στο εργαστήρι, η μικρότερή μου κόρη, Ηλέην, φτιάχνει χριστουγεννιάτικα στολίδια. Βάζουμε σε μια τσάντα μαγιό και ρούχα, παίρνουμε τον προαστιακό και χωρίς να το καταλάβουμε, σε μιάμιση ώρα φθάνουμε στο Κιάτο. Από εκεί οδικώς μετά από 15 χλμ. το Ξυλόκαστρο μας υποδέχεται.

 

Στον Πευκιά και το Ξυλόκαστρο

Ο «αλαφροΐσκιωτος» ποιητής Άγγελος Σικελιανός και η πρώτη του σύζυγος, η Αμερικανίδα Εύα Πάλμερ, παραθέριζαν με τον μοναχογιό τους Γλαύκο στη βίλα τους στον Πευκιά Ξυλοκάστρου. Προστατευόμενο μνημείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και κομμάτι της νεότερης ελληνικής ιστορίας, σχεδιάστηκε με στοιχεία ενετικής και βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Το ορμητήριο όπου το ζεύγος πυροδότησε το πάθος του για την αρχαία Ελλάδα έγινε αρχηγείο των κατακτητών στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατόπιν ορόσημο της πρώτης τουριστικής περιοχής της Ελλάδας. Η βίλα βρίσκεται στον κήπο του ξενοδοχείου «Sykeon» μέσα στα τριαντάφυλλα και τα φούλια. Τι καλύτερο από ένα δείπνο στο ατμοσφαιρικό ρεστοράν του ξενοδοχείου, με τον σεφ να εναρμονίζει φαντασία και γεύση ή έναν ελληνικό καφέ απαγγέλλοντας ποίηση με την παρέα.

Με θέα προς τον Κορινθιακό, εδώ όπου η Πάλμερ έκανε πρόβες με τους ηθοποιούς των δελφικών παραστάσεων, ενώ ο Σικελιανός είχε καλεσμένους προσωπικότητες όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Κώστας Καρυωτάκης και ο στενός του φίλος Νίκος Καζαντζάκης. Ο κύριος Μιχάλης μας καλοδέχεται στο ξενοδοχείο Μιραμάρε μπροστά στη θάλασσα και το πευκοδάσος. Στο γουστόζικο καθιστικό έχουμε την αίσθηση ότι θα εμφανιστεί η Μάρθα Καραγιάννη και θα χορέψει με τα φτερά της, ενώ ο Ντίνος Ηλιόπουλος θα πιει ένα μπράντι στο μπαρ.

Το να «βυθιστούμε» στο καταπράσινο πευ κοδάσος που «αγγίζει» τα βότσαλα, περπατώντας ή ποδηλατώντας ή χορεύοντας και ύστερα να κάνουμε μια βουτιά, σημαίνει ποιότητα ζωής. Οι ντόπιοι μέχρι το βράδυ απολαμβάνουν περιπάτους στο δάσος, πικνίκ, τζόκινγκ, γιόγκα. Η πολυπόθητη ώρα του μεζέ έρχεται με πίτες χειροποίητες, θαλασσινά, κρεατικά, vegan μαγειρευτά, τοπική μπιρίτσα στο «Τουριστικό», στα μεζεδοπωλεία και στις ψαροταβέρνες της περιοχής. Οι άνθρωποι εδώ έχουν εμπειρία στη φιλοξενία….

Στην κεντρική πλατεία στο Ξυλόκαστρο η επιβλητική μητρόπολη του Αγίου Βλασίου χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα στα ερείπια του παλαιού ναού. «Μετά τον σεισμό του 1981, το κτίριο έπεφτε και οι τοιχογραφίες θα μεταφέρονταν σε κάποιο μουσείο που ούτε καν υπήρχε», μου λέει ο αστείρευτης γνώσης πατήρ Σπυρίδων Λιόρδος.

«Το 1989 πήγα να βρω τη Μελίνα στο υπουργείο. Την πρόλαβα προτού φύγει για Νέα Υόρκη. Έμπαινε στο ασανσέρ. “Αν δεν δώσετε χρήματα για την αναστήλωση, ο Άγιος Βλάσιος θα καταρρεύσει”, της είπα. Η τότε υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη υπέγραψε αμέσως για τη χρηματοδότηση του ναού. Δεν πρόλαβε μόνο να τον δει», μου λέει με γλυκύτητα ο πάτερ. Το κύριο τμήμα του ναού αγιογράφησε με συμμετρία στις αναλογίες και εκφραστικότητα στις μορφές ο Σπύρος Βασιλείου. Ο πρόναος με τον γυναικωνίτη που αγιογράφησε σε συνεργασία με τον Λαρισαίο φίλο του Αγήνορα Αστεριάδη, ξεκίνησε προπολεμικά και ολοκληρώθηκε το 1960. Ανάμεσα στις φορητές εικόνες του τέμπλου, αξιομνημόνευτη είναι εκείνη του Αγίου Ελευθερίου η οποία φέρει την υπογραφή του Φώτη Κόντογλου.

Βραδάκι πια, περαντζάδα στην παραλία. Οι δυτικοί το λένε «waterfront» και εδώ δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από άλλες πόλεις. Δεν έχει ενυδρεία, κινηματογράφο ή εμπορικό κέντρο μα… έχει έναν ορίζοντα που σαν τον κοιτάς, χάνεσαι στην απεραντοσύνη της ευτυχίας. Στη μια πλευρά τα βουνά, στην άλλη ο Πευκιάς και ανάμεσα περιπατητές, μικροί και μεγάλοι φωτογράφοι, κάποιοι χειμερινοί κολυμβητές, ψαράδες και μυρωδιές: μαριδάκι, σουβλάκι, βάφλα, κάστανα. Στο τέλος, σαν πίνακας ναΐφ παρουσιάζεται το ψαρολίμανο και ο φάρος όπου φωλιάζουν οι ερωτευμένοι. Απέναντι η μίνι μαρίνα και το θεατράκι είναι χτισμένα μαζί!