- Διαφήμιση -

Ανάμεσα στα πιο ερωτικά έργα τέχνης στην ιστορία κυρίαρχη είναι η θέση εκείνου που γέννησε η σμίλη του Ιταλού Αντόνιο Κανόβα (1757 – 1822). Είναι εκείνο στο οποίο κοντοστέκονται στο Μουσείο του Λούβρο στο Παρίσι, είτε ζευγάρια που λαβώθηκαν από τα βέλη του Θεού του έρωτα είτε εκείνοι που δηλώνουν ερωτευμένοι από την δύναμη της τέχνης, χωρίς βεβαίως το ένα να απορρίπτει το άλλο. «Έρωτας και Ψυχή» είναι το θέμα του ανακαλώντας στη μνήμη τον αντίστοιχο Ελληνικό μύθο με τις μορφές να παραδίδονται στο πάθος με έναν τρόπο τόσο συγκλονιστικό που κάνει την ψυχή να σπαράζει από δέος.

Ίσως η πιο συγκλονιστική περιγραφή αυτού του ανυπέρβλητου αριστουργήματος του Κανόβα να μην είναι άλλη από εκείνη του συγγραφέα Γκυστάβ Φλωμπέρ που αποτελεί και την αποτύπωση της πιο δυνατής συναισθηματικής έκρηξης που προκαλεί στους θεατές: «Δεν κοίταξα τίποτε άλλο στην υπόλοιπη αίθουσα. Επέστρεψα πολλές φορές και την τελευταία φίλησα τη μασχάλη της ημιλιπόθυμης γυναίκας, που στρέφει προς τον έρωτα τα μακριά μαρμάρινα χέρια της. Και το πόδι. Και το κεφάλι. Και το προφίλ της. Συγχωρέστε με, αλλά μετά από πολύ καιρό ήταν το μόνο αισθησιακό φιλί μου. Ήταν κάτι περισσότερο από αυτό. Φιλούσα την ίδια την ομορφιά…».

-Ανακαλύψτε το νέο e-shop του Βιβλιοπωλείου ΚΟΥΚΙΔΑ-

Αυτό που δικαίως θεωρείται ένα από τα κορυφαία ερωτικά έργα τέχνης όλων των εποχών απογειώνει τις αισθήσεις και με τα πολλά «πρόσωπα» που έχει ανάλογα με την πλευρά από την οποία το απολαμβάνει κανείς.

Το μαρμάρινο γλυπτό που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου, αναπαριστάνει στιγμιότυπο από τον δημοφιλή ελληνικό μύθο του Έρωτα και της Ψυχής του Λεύκιου Απουλήιου, και συγκεκριμένα την στιγμή που ο Έρωτας ξαναζωντανεύει την Ψυχή.

«Δεν κοίταξα τίποτε άλλο στην υπόλοιπη αίθουσα. Επέστρεψα πολλές φορές και την τελευταία φίλησα τη μασχάλη της ημιλιπόθυμης γυναίκας, που στρέφει προς τον έρωτα τα μακριά μαρμάρινα χέρια της. Και το πόδι. Και το κεφάλι. Και το προφίλ της. Συγχωρέστε με, αλλά μετά από πολύ καιρό ήταν το μόνο αισθησιακό φιλί μου. Ήταν κάτι περισσότερο από αυτό. Φιλούσα την ίδια την ομορφιά…».

Το έργο το οποίο ανήκει στον κύκλο μυθολογικών αλληγοριών του Αντόνιο Κανόβα φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1788 και 1793 ύστερα από παραγγελία του συνταγματάρχη Τζον Κάμπελ. Το γλυπτό, το οποίο θεωρείται αριστούργημα του νεοκλασικισμού και του ανερχόμενου τότε κινήματος του ρομαντισμού, αγοράστηκε το 1801 από τον Ζοακίμ Μυρά και μετά το θάνατο του φιλοξενείται στο διάσημο Παρισινό Μουσείο. Μια δεύτερη εκδοχή του έργου βρίσκεται στο επίσης διάσημο μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης, στη Ρωσία.